شماره ۸۰ - داغ است و سینه در عشق، صبح و ستاره ما
شماره ۸۳ - زهی ز خط تو خرّم، بهار مشربها
شماره ۸۴ - ای از تو داغ بر جگر لاله زارها
شماره ۸۵ - این است، سرود من و بلبل به چمنها
شماره ۸۷ - آشفته چو من نبود، سنبل به گلستانها
شماره ۸۸ - چو تر هرگز نگردید، از می وصل تو دامانها
شماره ۹۰ - نباشد دل چرا از لطف یار، امّیدوار امشب؟
شماره ۹۱ - شد قسمت خال تو،که مشک ختن ماست
شماره ۹۹ - تا بود داغها، دل آزرده حال داشت
شماره ۱۰۲ - دامن فشاند و شمع مزارم به باد داشت
شماره ۱۰۳ - در پرده دل، جلوه گری بار دگر داشت
شماره ۱۰۵ - غافل که سینه، آتش آهن گداز داشت
شماره ۱۰۶ - آن روز، شب تیرهٔ ما هم سحری داشت
شماره ۱۰۸ - به گلشنی که رخش، گوشهٔ نقاب شکست
شماره ۱۱۳ - بر لبم حرف دهان تنگ یار افتاده است
شماره ۱۱۷ - چون شمع، بی سبب نفسم جانگداز نیست
شماره ۱۲۱ - پی برده هر که، وادیِ دل جلوه گاه کیست
شماره ۱۲۲ - نتوانست به موی کمر یار آویخت
شماره ۱۲۴ - این داغ دلفروز ندانم چراغ کیست؟
شماره ۱۲۶ - دل از یادش، در آغوش من شیدا نمی گنجد