شماره ۱۲۸ - کجا دلبستگی عاشق به حسن بی وفا دارد؟
شماره ۱۲۹ - عشق در سینهی من، لالهستانها دارد
شماره ۱۳۰ - سامان پریشان دلی اندوخته دارم
شماره ۱۳۲ - ز بی مهریّ او، داغم چراغ مرده ای دارد
شماره ۱۳۳ - شوریده سرم، طرهٔ پیچان تو دارد
شماره ۱۳۶ - دگر خونابه دل، دیده را آلودنی دارد
شماره ۱۳۷ - تپش سینهٔ ما، بانگ درایی دارد
شماره ۱۴۲ - ز افسانه کی به شب، مژهٔ ما به هم رسد؟
شماره ۱۴۵ - رنگت به خون لاله، قدح در خمار زد
شماره ۱۴۶ - شراب لعلی آن نوش لب، به ما چه رسد؟
شماره ۱۴۹ - قاصد سخنی از لب یارم نرسانید
شماره ۱۵۷ - دلم در زلف او، از سینه نالان بیشتر باشد
شماره ۱۵۹ - سخنم چو هست، در دل نمک سراب باشد
شماره ۱۶۰ - پریشان سنبلش، دیباچهٔ احوال من باشد
شماره ۱۶۲ - با دل غم آن رشک پری، ساخته باشد
شماره ۱۶۳ - خوشا چشمی که محو لذّت نظّاره ای باشد
شماره ۱۷۰ - پایان ناز او چو به بیگانگی کشید
شماره ۱۷۵ - چهره نما که در چمن، شور هزار گل کند
شماره ۱۷۷ - اگر یادم، چمن پرورد آغوشش نخواهد شد
شماره ۱۸۰ - تا زلف تو بر دوش و برم سایه فکن شد