بخش ۳۲ - تتمهٔ حسد آن حشم بر آن غلام خاص
بخش ۶ - قصهٔ آن صوفی کی زن خود را بیگانهای بگرفت
بخش ۴۴ - تفسیر خلقنا الانسان فی احسن تقویم ثم رددناه اسفل سافلین و تفسیر و من نعمره ننکسه فی الخلق
بخش ۱۷۰ - فاش کردن آن کنیزک آن راز را با خلیفه از زخم شمشیر و اکراه خلیفه کی راست گو سبب این خنده را و گر نه بکشمت
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۰ - در ستایش علی (ع)
شمارهٔ ۴۴ - در مدح سلطان مسعود غزنوی
غزل ۴۱ - ای قول دل به رفیعالدرجات
قصیدهٔ شمارهٔ ۹۰ - در مدح امیر اسفهسالار نصرةالدین تاجالملوک ابوالفوارس
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱۲ - در مدح امیر اسفهسالار فخرالدین اینانج بلکا خاصبک
غزل ۱۰۰ - ترک کمان کشیده دو چشم سیاه تست
شمارهٔ ۸۷ - عزم سلطان عالم سوی عالم دیگر، و سلب کردن کافور مجبوب رجولیت فحول ملک و به روشنائی در چشم ملوک نشستن، و دیده قرة العین علائی را، کافور وام گردانیدن، و در آن قصاص، دیده و سر به هم باد دادن!
غزل ۲۹۸ - گر خاک وجودم زپس مرگ ببیزند
شمارهٔ ۳۰۱ - در حسرت عمر گذشته
شمارهٔ ۶ - در موعظه
(۱) حکایت زن صالحه که شوهرش بسفر رفته بود
قصیدهٔ شمارهٔ ۳۳ - در مدح محمدشاه غازی و حاج میرزا آقاسی فرماید
غزل ۲۹۶ - راز دل را می توان دریافت از سیمای ما
غزل ۶۴۱ - ز کوه غم دل و دست گشاده را غم نیست
غزل ۹۲۶ - هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواخت
غزل ۲۳۹۸ - خون خود یوسف درون چاه کنعان می خورد