عرفان

سعدی غزلیات غزل ۱۶ - خوشتر از دوران عشق ایام نیست سعدی غزلیات غزل ۱۷ - چون عیش گدایان به جهان سلطنتی نیست سعدی غزلیات غزل ۱۸ - تن آدمی شریف است به جان آدمیت سعدی غزلیات غزل ۱۹ - صبحدمی که برکنم، دیده به روشناییت سعدی غزلیات غزل ۲۰ - دنیی آن قدر ندارد که برو رشک برند سعدی غزلیات غزل ۲۱ - نادر از عالم توحید کسی برخیزد سعدی غزلیات غزل ۲۲ - ذوق شراب انست، وقتی اگر بباشد سعدی غزلیات غزل ۲۳ - نه هر چه جانورند آدمیتی دارند سعدی غزلیات غزل ۲۴ - بیفکن خیمه تا محمل برانند سعدی غزلیات غزل ۲۵ - اگر خدای نباشد ز بنده‌ای خشنود سعدی غزلیات غزل ۲۶ - شرف نفس به جودست و کرامت به سجود سعدی غزلیات غزل ۲۷ - بسیار سالها به سر خاک ما رود سعدی غزلیات غزل ۲۹ - روی در مسجد و دل ساکن خمار چه سود؟ سعدی غزلیات غزل ۳۰ - هر کسی در حرم عشق تو محرم نشود سعدی غزلیات غزل ۳۱ - از صومعه رختم به خرابات برآرید سعدی غزلیات غزل ۳۳ - ره به خرابات برد، عابد پرهیزگار سعدی غزلیات غزل ۳۴ - گناه کردن پنهان به از عبادت فاش سعدی غزلیات غزل ۳۵ - هر که با یار آشنا شد گو ز خود بیگانه باش سعدی غزلیات غزل ۳۶ - گر مرا دنیا نباشد خاکدانی گو مباش سعدی غزلیات غزل ۴۰ - عمرها در سینه پنهان داشتیم اسرار دل