شماره ۵۱ - گر کشم بر رخ دریا مژة پرخون را
شماره ۵۲ - نمیپوشد چو خورشید آن پری از هیچ کس رو را
شماره ۵۳ - بستم ز چارگوشة عالم نگاه را
شماره ۵۴ - از بیم دریا کی کنم ترک این ره کوتاه را
شماره ۵۵ - سایه زلفت به سر شمشاد سازد شانه را
شماره ۵۷ - ای کرده سرمه از ناز چشم غزالهها را
شماره ۵۸ - بیا ساقیّ و آتش در زن این زهد ریائی را
شماره ۵۹ - جدا از دوستان در مرگ میبینم رهائی را
شماره ۶۰ - عشق چو پرده بر درد حسن کرشمهزای را
شماره ۶۴ - این قدر آب هوس بستن به جوی دل چرا
شماره ۶۵ - رویش که هست رنگ ز رخسار مه ربا
شماره ۶۶ - من و کویی که کس را نیست جز عشرت به یاد آنجا
شماره ۶۷ - رواج بیدلان از مهر دلداران شود پیدا
شماره ۶۹ - نه سامان سفر باشد نه سودای حضر ما را
شماره ۷۱ - الهی آب و رنگ شعله ده مشت گل ما را
شماره ۷۲ - تو ای بلبل گهی از نالة خود شاد کن ما را
شماره ۷۳ - مستی مدام جام هوس میدهد مرا
شماره ۷۹ - دل به زلفش میکشد آشفته سامانی مرا
شماره ۸۲ - چو دادند اختیار کل قضا را
شماره ۸۳ - ز روح باده صد ره گرچه خالی شد تن مینا