شماره ۱۳ - بیجا نبود سعی فلک در هلاک ما
شماره ۱۴ - پُرست یاد تو در کنج دیده و دل ما
شماره ۱۵ - آیینه ی هر لاله عذارست دل ما
شماره ۱۹ - مشق شوخی میکند طفلی به قصد جان ما
شماره ۲۰ - غصّه را دل نگشاید به جز از سینة ما
شماره ۲۶ - بر وضع افلاک ای پسر کم تکیه کن در کارها
شماره ۲۸ - نفی قیل و قال کم کن ای که خواهی حالها
شماره ۲۹ - الا یا ایّها السّاقی ادر کأساً و ناولها
شماره ۳۰ - کجا شد آن نمکپاشی به زخم از همزبانیها
شماره ۳۴ - به ناز و غمزه خود آموختم جانانهٔ خود را
شماره ۳۵ - تمنّای تو جان اندر تن آرد نقش دیبا را
شماره ۳۹ - پنجه میبازد خرد آن دست چوگانباز را
شماره ۴۰ - تا ز دمسردان نگه دارم چراغ خویش را
شماره ۴۲ - سخن از خود رود چون گرد سر گردد زبانش را
شماره ۴۳ - نمود از پرده رخ یارم نمیخواهم دلایل را
شماره ۴۴ - کم گیر بهر حادثه عقل کفیل را
شماره ۴۵ - منم که کردهام الماس نشئه مرهم را
شماره ۴۷ - چه حاجت است به شمع و چراغ مستان را
شماره ۴۸ - ز پس افتادگان عرض نیازی پیشوایان را
شماره ۵۰ - نمیدانم چه آیین است کافر کجکلاهان را