عرفان

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۴۶ - چو گردباد، دلم رهنمای خود نشناخت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۴۸ - هر گل این بوستان، روی نگاری بوده است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۴۹ - ره به درمان ندهم، راهنما آگاه است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۵۰ - ساقی دوران عبث چیده ست نه مینا قطار طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۵۳ - شادمانی با دلم بیگانه و غم دشمن است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۵۴ - مفلس کوچه عشقیم، کریم اینجا کیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۵۵ - کسی فارغ از کار دنیا نشست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۵۹ - پرواز شوق دارم، تا در تنم شراب است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۶۰ - خاطر از محصول کشت ناامیدی جمع شد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۶۴ - آخر شدن حسن بتان، اول داغ است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۶۵ - ای حسن تو سرچشمه غوغای قیامت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۶۸ - اشک، گستاخانه با این چشم خون پالا نشست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۷۴ - دنیا و آخرت چو ترازو فتاده است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۷۵ - ما چو موج انگشت رد بر جام دریا می نهیم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۷۶ - فتاد بقعه تقوی، شرابخانه سلامت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۷۷ - خواهی به دیر زمزمه کن،خواه در حرم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۷۹ - غنچه خواب آلود می گردد به دنبال قدح طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۸۴ - روز حساب را شب زلفت علامت است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۸۹ - طغرا در آخر غزل آورد مطلعی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۹۲ - لکه ابری که فیضی داشت، دود شمع بود