عرفان

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۹۴ - مجموعه تپش، دل محنت سرشت ماست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۹۵ - اگر شراب کمی کرد، غم مخور ساقی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۹۷ - جلوه شاهد خلوتکده طور اینجاست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۹۸ - مگو که آینه بیداری ابد دارد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۰۵ - زلف با قامت او، تا به کمر همراه است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۰۶ - خویش را تا جمع کردم بهر گلگشت رخت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۰۷ - آسوده دلی بر من بیتاب حرام است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۰۸ - ما چو مینای شرابیم و فلک همچو قدح طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۰۹ - تخم اشک از کف بنه ای دل که مانند سحاب طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۱۱ - دلم ز قید پریدن همیشه آزاد است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۱۹ - از مقام ریشه و پیوند می باید گریخت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۲۰ - فروغ گوش گل از آتشین نوای من است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۲۳ - چون نگرید شیشه از کمر عمری همصحبتان؟ طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۲۵ - بر کوه غمت بانگ زدم، بانگ به من زد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۲۶ - بر لباس فاخر بی اعتبار خسروان طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۳۱ - مخمور مانده ایم و امید شراب نیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۳۵ - میزبانی نیست غیر از ما در ایوان خیال طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۳۷ - هما ز سایه دهد گرچه دولتی به شهان طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۳۹ - مو به مو حال دلم را زلف او با شانه گفت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۴۰ - پیغمبریم و ملت ما غم کشیدن است