غزل ۱۹ - ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست
غزل ۲۱ - دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست
غزل ۲۲ - چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست
غزل ۲۳ - خیال روی تو در هر طریق همره ماست
غزل ۲۴ - مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست
غزل ۲۵ - شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست
غزل ۲۶ - زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست
غزل ۲۷ - در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست
غزل ۲۸ - به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست
غزل ۲۹ - ما را ز خیال تو چه پروای شراب است
غزل ۳۱ - آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است
غزل ۳۳ - خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است
غزل ۳۴ - رواق منظر چشم من آشیانه توست
غزل ۳۵ - برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست
غزل ۳۶ - تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست
غزل ۳۸ - بی مهر رخت روز مرا نور نماندست
غزل ۳۹ - باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است
غزل ۴۲ - حال دل با تو گفتنم هوس است
غزل ۴۳ - صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است
غزل ۴۵ - در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است