غزل ۱۶۵ - مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد
غزل ۱۷۰ - زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد
غزل ۱۷۱ - دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد
غزل ۱۷۲ - عشق تو نهال حیرت آمد
غزل ۱۷۳ - در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد
غزل ۱۷۴ - مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد
غزل ۱۷۶ - سحرم دولت بیدار به بالین آمد
غزل ۱۷۸ - هر که شد محرم دل در حرم یار بماند
غزل ۱۸۰ - ای پسته ی تو خنده زده بر حدیث قند
غزل ۱۸۱ - بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند
غزل ۱۸۲ - حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند
غزل ۱۸۵ - نقدها را بود آیا که عیاری گیرند
غزل ۱۸۷ - دلا بسوز که سوز تو کارها بکند
غزل ۱۸۸ - مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند
غزل ۱۸۹ - طایر دولت اگر باز گذاری بکند
غزل ۱۹۰ - کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند
غزل ۱۹۱ - آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند
غزل ۱۹۲ - سرو چمان من چرا میل چمن نمیکند
غزل ۱۹۳ - در نظربازی ما بیخبران حیرانند
غزل ۱۹۵ - غلام نرگس مست تو تاجدارانند