غزل ۵۶۳۵ - تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟
غزل ۵۷۱۱ - جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدم
غزل ۶۲۷۹ - خون پامال بود شبنم گلزار وطن
غزل ۶۳۵۱ - شده است در همه عالم سمر غریبی من
غزل ۶۴۳۱ - هر چند به ظاهر چون روان در بدنم من
شماره ۱۰۳ - تا به کام است فلک، خار گل پیرهن است
شماره ۳۵۷ - غریب کوی تو در هر کجا وطن سازد
شماره ۶۷۵ - دل ز مهر بوالهوس آزاد کن
شماره ۴۷۰ - ما همچو شرر تلخی غربت نکشیدیم
بخش ۲۴ - رفتن مجنون به خانه بیوه زنی که در همسایگی لیلی می بود و منع کردن پدر لیلی آن بیوه زن را از آنکه مجنون را در خانه خود گذارد
غزل ۴۱ - من به کویت عاشق زار و دل غمگین غریب
شماره ۹ - اگر چه نرگسدانها ز سیم وزر سازند
شماره ۲۶ - به فال فرّخ و عزم درست و رأی صواب
شماره ۸۵ - قیامت است سفر کردن از دیار حبیب
شماره ۷۳۴ - دوستان آه از فراق آه از فراق
شماره ۷۹۰ - هزار شکر که برگشتم از سفر به مقام
شماره ۹۸۰ - چه خوش باشد پس از هجران کشیدن
شمارهٔ ۲۹۱ - وله ایضا
شماره ۷۷ - بزرگوارا من در میان اهل عراق
شمارهٔ ۶۴ - ناله های من