شماره ۳۲۹ - دلم بهر قفس پرواز میکرد، از چمن رفتم
شماره ۳۳۶ - چه شعلهها زده سر ز آتشی که من دارم
شماره ۵۶۱ - در غربتم استخوان چو نی نالیده
بخش ۲۴ - به مغرب ازان مهر شد زردچهر
مناجات ۱۴۷ - الهی غریب تو را غربت وطن است، کی هرگز به خانه رسد کسی که غربت او را وطن است.
شماره ۵۷ - دل مقیم کوی جانانست و من اینجا غریب
شماره ۶۱ - بس که در باغ رخت محو تماشا ماندیم
شماره ۲۲۵ - دور از در تو روضه ی رضوان به ما نساخت
شماره ۸۱۲ - نمی بینم کسی از آشنارویان به جا مانده
شماره ۸۴۹ - نگذاشت نی به هوشم، از نالهٔ رسایی
شماره ۲۱۵ - گر قدر به روستا نمی دارندم
شماره ۲۵۲ - در بتکده نامحرم و در کعبه غریبم
بخش ۲۰ - زبانحال از قول جناب سکینه به جناب علی اکبر
شماره ۱۷۴ - در میان موج بحری بیکران افتاده ام
شماره ۲۱۷ - که می برد به سوی دوستان سلام غریبان
شماره ۱۰۸ - برافکندی ز رخ تا پرده ظلمت از جهان گم شد
غزل ۴۸۸ - گوهر تاجم که در دست گدا افتاده ام
شماره ۲۶۶ - هان ای صبا ز لطف بشیراز کن گذر
شماره ٣٧٨ - هیچ رنجی بتر ز غربت نیست
شماره ۶٣۵ - هوس مسکن مألوف و دیار معهود