غنایی

افسر کرمانی قصاید شمارهٔ ۱۷ - دامنی از اخترکان افسر کرمانی قصاید شمارهٔ ۱۸ - روضه خلد افسر کرمانی قصاید شمارهٔ ۲۴ - عیش مُخَلَّدْ افسر کرمانی قصاید شمارهٔ ۲۹ - بهار و یار افسر کرمانی قصاید شمارهٔ ۳۵ - آیینه صبح افسر کرمانی قصاید شمارهٔ ۶۹ - شبی شبه سان افسر کرمانی قصاید شمارهٔ ۷۱ - مهر سپهر جلال افسر کرمانی قصاید شمارهٔ ۷۲ - اختر برج جمال افسر کرمانی غزلیات شماره ۱۲ - ای مایه خرّمی جهان را افسر کرمانی غزلیات شماره ۱۵ - هر آن مرغی که می‌بندند در گلزار بالش را افسر کرمانی غزلیات شماره ۱۷ - در آن گلشن، که آرند از قفس بیرون هزارش را، افسر کرمانی غزلیات شماره ۲۶ - زلفا، تو کانهمه شکن و تار داریا افسر کرمانی غزلیات شماره ۳۸ - زمان سرکشی عشق و گاه شرب مدام است افسر کرمانی غزلیات شماره ۳۹ - ما را به سراپرده گل رفت اشارت افسر کرمانی غزلیات شماره ۵۶ - ابر نیسان به چمن بار دگر باران ریخت افسر کرمانی غزلیات شماره ۶۳ - بی زلف تو، چون قرار ما نیست، افسر کرمانی غزلیات شماره ۷۲ - از درم باز کی آن دلبر طناز آید افسر کرمانی غزلیات شماره ۸۲ - عاشق نتوان گفت که در بند نباشد افسر کرمانی غزلیات شماره ۹۹ - تهی شد کاسه از می، کیسه از زر افسر کرمانی غزلیات شماره ۱۰۴ - ای ز ماه طلعتت خورشید تابان شرمسار