غنایی

رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۲ - به سر دارم هوای سجده خاک آستانی را رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۵ - با غیر دیدم آن صنم سیم ساق را رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۴۴ - یار اگر بیگانه از اغیار باشد خوشتر است رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۶۶ - فصل گل شد، سیر باغ و بوستانم آرزوست رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۹۹ - آنچنان از تب عشق تو تنم می‌سوزد رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۲۰ - گفتم آن لعل لب از شیره جان ساخته‌اند رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۲۳ - لعل جانان یارب از جان ساختند رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۳۰ - گل به گلشن زان گل رخسار یادم می دهد رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۴۲ - خوشا بادی که با آن باد گرد کوی یار آید رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۶۴ - شد سبزه ی خط از لب آن ماه لقاسبز رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۶۵ - گر دهد بلبل ز شوق روی گل جان در قفس رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۷۵ - به صورت ماه را گفتم شبی چون روی نیکویش رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۸۹ - تو رشک گلشنی با کاکل و رخسار و قد ای گل رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۱۹۵ - عیانست از رخ کاهی، ز اشک ارغوانی هم رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۲۰۴ - روزگاری روز خوش از وصل یاری داشتم رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۲۲۲ - دل چیست تا به دست تو ای دلستان دهم رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۲۴۱ - زان دم که با تو عهد گسل عهد بسته ام رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۲۷۲ - گر سر ببرندم نکشم پا ز در تو رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۳۰۳ - پیام من برسان ای نسیم صبح به جایی رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۳۰۷ - اگر رود سر من چون حباب بر سر می