قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷ - در مدح شیخ بهاء الدین زکریا ملتانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۲۶ - ایضاله
رباعی ۷ - تا ظن نبری که مشکلی نیست مرا
رباعی ۵۰ - غم گرد دل پر هنران میگردد
رباعی ۷۱ - مازار کسی، کز تو گزیرش نبود
رباعی ۷۳ - حاشا! که دل از خاک درت دور شود
رباعی ۸۸ - امشب چو جمال دادهای خب میباش
رباعی ۱۰۵ - جانا، ز دل ار کباب خواهی، دارم
رباعی ۱۲۸ - ای مایهٔ اصل شادمانی غم تو
شمارهٔ ۳ - در مرثیهٔ بهاء الدین زکریا
غزل
غزل ۳۲ - دیدن روی تو ظلم است و ندیدن مشکل است
غزل ۵۰ - خوش آن که از دو جهان گوشهٔ غمی دارد
غزل ۵۱ - آزادهٔ ما برگ سفر هیچ ندارد
غزل ۶۸ - دل را کجا به زلف رسا میتوان رساند؟
غزل ۷۵ - دل را نگاه گرم تو دیوانه میکند
غزل ۸۲ - دل از مشاهدهٔ لالهزار نگشاید
غزل ۹۱ - پیش از خزان به خاک فشاندم بهار خویش
غزل ۹۶ - رفتی و در رکاب تو رفت آبروی گل
غزل ۱۰۳ - نه آن جنسم که در قحط خریدار از بها افتم