شماره ۳۰۵ - به صد افسون در آن دل یاد من منزل نمیگیرد
شماره ۳۳۷ - بهشت عدن به حسن رسیده میماند
شماره ۳۵۰ - چون خوی دلبران ز عتابم سرشتهاند
شماره ۳۵۳ - هر کاروان که راه به کوی تو ساختند
شماره ۳۵۷ - بیدلان دور از لبش چون جام گلگون میخورند
شماره ۳۶۴ - گریة خونین نداند هر که چشمی تر کمند
شماره ۳۶۵ - مطربی کو که نوای غم او ساز کند
شماره ۳۷۰ - چه خوش آنکه ناوک غمزة تو به سینه میل وطن کند
شماره ۳۷۴ - به جفا چون بتان قرار کنند
شماره ۳۹۰ - دلم با زاهدان دیگر به صد اعزاز ننشیند
شماره ۳۹۸ - ز هر لبی که برآمد سخن کلام تو بود
شماره ۴۱۵ - آیینه از عکس رخ یارم گلستان میشود
شماره ۴۴۴ - بر سر شیشه نبود پنبه، که بیروی یار
شماره ۴۵۴ - بیا به مجلس و کام دل از شراب برآور
شماره ۴۵۷ - حرفم از فکر سر زلرفی پریشانست باز
شماره ۴۸۶ - به این شوخی که دارد پی بهار جلوه رنگینش
شماره ۴۹۵ - امشب غریب نوسفری میکند وداع
شماره ۵۰۰ - با این همه گلها که عیانست درین باغ
شماره ۵۰۱ - بهرزه سلسله بر هم نمیزند آن زلف
شماره ۵۱۸ - باز در دل دود آه شعله ور پیچیدهام