فراق

سعدی غزلیات غزل ۱۳ - وه که گر من بازبینم روی یار خویش را سعدی غزلیات غزل ۱۶ - تا بود بار غمت بر دل بی‌هوش مرا سعدی غزلیات غزل ۲۹ - متناسبند و موزون حرکات دلفریبت سعدی غزلیات غزل ۳۶ - بنده وار آمدم به زنهارت سعدی غزلیات غزل ۵۱ - آن نه زلف است و بناگوش که روز است و شب است سعدی غزلیات غزل ۶۰ - شب فراق که داند که تا سحر چند است سعدی غزلیات غزل ۶۷ - فریاد من از فراق یار است سعدی غزلیات غزل ۷۹ - این باد بهار بوستان است سعدی غزلیات غزل ۸۳ - مگر نسیم سحر بوی زلف یار منست سعدی غزلیات غزل ۱۱۲ - زهی رفیق که با چون تو سروبالاییست سعدی غزلیات غزل ۱۱۷ - ای که گفتی هیچ مشکل چون فراق یار نیست سعدی غزلیات غزل ۱۲۷ - دل نماندست که گوی خم چوگان تو نیست سعدی غزلیات غزل ۱۳۰ - دوش دور از رویت ای جان جانم از غم تاب داشت سعدی غزلیات غزل ۱۳۳ - خیال روی توام دوش در نظر می‌گشت سعدی غزلیات غزل ۱۴۱ - هر که دلارام دید از دلش آرام رفت سعدی غزلیات غزل ۱۵۲ - بیا که نوبت صلح است و دوستی و عنایت سعدی غزلیات غزل ۱۶۲ - طرفه می‌دارند یاران صبر من بر داغ و درد سعدی غزلیات غزل ۱۷۳ - آن که بر نسترن از غالیه خالی دارد سعدی غزلیات غزل ۱۸۴ - دلم دل از هوس یار بر نمی‌گیرد سعدی غزلیات غزل ۲۱۱ - امروز در فراق تو دیگر به شام شد