فقر

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۹۸ - برده است از بسکه فکر آن نگار جانیم واعظ قزوینی رباعیات شماره ۸ - در خانه، فراش و متکا نیست مرا واعظ قزوینی ابیات پراکنده شماره ۲۰۹ - باشد از خلق چه پوشیده، ز فقر است چه باک؟ نظام قاری قصاید شمارهٔ ۹ - اوحدی فرماید نظام قاری غزلیات شمارهٔ ۲۱ - شیخ سعدی فرماید نظام قاری غزلیات شمارهٔ ۸۶ - مولانا حافظ فرماید صابر همدانی قطعات شماره ۲ - گفت همسایه ای مرا دیشب سوزنی سمرقندی غزلیات شمارهٔ ۲۴ - هرچند که از عشق تو در کوی ملامیم سوزنی سمرقندی غزلیات شمارهٔ ۳۲ - کودکان تنگ قبا سوزنی سمرقندی قطعات شمارهٔ ۲۲ - حنائی فیاض لاهیجی رباعیات شماره ۱۰۹ - بر فرق، کلاهِ خاک راهی داریم سیدای نسفی غزلیات شماره ۹۲ - غنچه دارم در بغل گر مشت زر باشد مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۹۸ - شمعم و هرگز نمی سازد کسی روشن مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۰۰ - در بهار از فاقه رنگ زعفران باشد مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۴۰ - به گلشن گل اگر از رنگ و بوی خود سخن سازد سیدای نسفی رباعیات شمارهٔ ۸ - اسبیات سیدای نسفی شهر آشوب شمارهٔ ۳۳۳ - کاسه گر صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۸۲ - زان پیشتر که خاک وجودت سبو کنند صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۲۸۴ - دوستان با که دهم شرح پریشانی خویش صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۳۱۹ - چگونه سر ز در پیر فقر بردارم