غزل ۲۴۰ - ابر آذاری برآمد باد نوروزی وزید
غزل ۴۵۱ - خوش کرد یاوری فلکت روز داوری
غزل ۴۵۸ - ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشی
غزل ۹ - من از کجا، پند از کجا؟ باده بگردان ساقیا
غزل ۱۱۳۱ - گفت لبم چون شکر ارزد گنج گهر
بخش ۱۱۱ - قصهٔ اعرابی درویش و ماجرای زن با او به سبب قلت و درویشی
بخش ۱۱۷ - گریان شدن امیر از نصیحت شیخ و عکس صدق او و ایثار کردن مخزن بعد از آن گستاخی و استعصام شیخ و قبول ناکردن و گفتن کی من بیاشارت نیارم تصرفی کردن
غزل ۳۶ - بنده وار آمدم به زنهارت
حکایت پدر بخیل و پسر لاابالی
حکایت - یکی نان خورش جز پیازی نداشت
اندوه فقر
ای رنجبر
بی پدر
تهیدست
شکایت پیرزن
قلب مجروح
نغمهٔ خوشهچین
نغمهٔ رفوگر
غزل ۴۳۷ - ترسا بچهٔ شکر لبم دوش
حکایت خواجهای که عاشق کودکی فقاع فروش شد