شماره ۳۳۳ - هر کجا بی دلی و برناییست
شماره ۳۳۷ - دریغ عمر که بی روی دوستان بگذشت
شماره ۳۵۶ - عقل نه این دید نه آن باز گفت
شماره ۳۶۱ - خوش است اگر بگذارد در این سرا اجلت
شماره ۴۰۵ - نه آن مرغی ست معشوقم که در هر آشیان گنجد
شماره ۴۰۶ - تولّا بی تبّرا در نگنجد
شماره ۴۴۶ - اگر تو را سر ما نیست عیب نتوان کرد
شماره ۴۵۰ - یک ره برآورد ز تو هم روزگار گرد
شماره ۴۵۹ - میانه بخت دلم گر کرانه یی گیرد
شماره ۴۷۳ - می به کسی ده که قدر می بشناسد
شماره ۴۷۵ - نه هیچ خلقم از اندوه یار می پرسد
شماره ۴۸۸ - تیغ کز دستِ دوستان باشد
شماره ۴۹۳ - در مذهبِ ما کعبه و بت خانه نباشد
شماره ۵۲۵ - ساقیا خیز که گل باز به بستان آمد
شماره ۵۲۷ - جماعتی که به اصرار جهل منسوبند
شماره ۵۲۸ - محققان که ز خُمخانه ی ازل مستاند
شماره ۵۳۴ - عاقلان بسیار از من احتراز آورده اند
شماره ۵۴۰ - از مبادی که مرا سر به جهان در دادند
شماره ۵۴۱ - دکانِ رازِ من گویی به سر بازار بنهادند
شماره ۵۴۳ - هر چند که می حرام کردند