شماره ۸ - نخست آینه یی بهر دیدن خود خواست
شمارهٔ ۱۷ - در مدح صباحی
شمارهٔ ۱۹ - قصیده در مدح میرزا نصیر طبیب
شمارهٔ ۲۳ - در تهنیت فرزندان فرماید
شمارهٔ ۲۴ - در مدح مسیح عهد و بطلمیوس عصر اقلیدس دوران میرزا محمد نصیر طبیب فرموده
شمارهٔ ۲۹ - و له طاب ثراه
شماره ۲۳ - فتاده از پی دل کودکان و غوغایی است
شماره ۲۴ - تیر تو کز استخوان ما جست
شماره ۳۲ - کسی را چون به بیدادت شکی نیست
شماره ۵۷ - ز دشمنی به منت، روزگار نگذارد
شماره ۶۰ - چند روزی از سر کویت سفر خواهیم کرد
شماره ۷۹ - مرا عجز و تو را بیداد دادند
شماره ۸۱ - مطرب امشب ناله سر کرده است، نایی میزند
شماره ۸۲ - اهل وفا، بآرزوی دل نمیرسند؛
شماره ۸۴ - آنکه با اهل وفا نابسته پیمان بشکند
شماره ۸۵ - ناله ی مرغ قفس، گر بچمن گوش کند
شماره ۱۰۵ - بسته یی پای من و گویی: برو جای دگر
شماره ۱۷۱ - بوی گل آورد باد، باده ی گلرنگ کو؟!
شماره ۱۸۹ - فغان که عمر سرآمد در انتظار کسی
شماره ۱ - پیش ازین، مدح هر که گفتندی