غزل ۳۲۱ - مرد آن باشد که چون او را رهی بنموده شد
غزل ۳۲۲ - بوی رحمان از یمن آمد دل و جان تازه شد
غزل ۳۲۳ - بوئی از گلستان جان آمد
غزل ۳۳۵ - خنک آن روز که از عقل نجاتم دادند
غزل ۳۴۴ - عارفان از چمن قدس چو بوی تو کشند
غزل ۳۴۷ - عشق استفاده از قلم و لوح حق کند
غزل ۳۴۸ - آنکه باشد مست زهد او عیب مستان چون کند
غزل ۳۴۹ - ای خنک آن نیستی کو دعوی هستی کند
غزل ۳۵۴ - در کار دینم مرد مرد عقل این تقاضا میکند
غزل ۳۵۶ - افلاک را جلالت تو پست میکند
غزل ۳۶۱ - این دل سرگشته خود را جستجو کی میکند
غزل ۳۶۴ - خوش آنکه کشتگان غمش را ندا کنند
غزل ۳۶۵ - شاهدان گر جلوه بر ایمان کنند
غزل ۳۶۶ - دل عالم حسن تو کی رنج و تعب بیند
غزل ۳۷۹ - زنده دل از چه رو بدن عالم نور میرود
غزل ۳۸۲ - کجا میرود روح و کی میرود
غزل ۳۸۳ - بر درگه تو حاجت خلقان روا شود
غزل ۳۸۷ - تا بکی این نفس کافر کیش کافرتر شود
غزل ۳۹۳ - رو بحق آوری ای جان چه شود
غزل ۳۹۴ - شود شود که دلم سوی حق ربوده شود