رباعی ۱۲۱۱ - حاشا که ز زخم تیر و خنجر ترسیم
رباعی ۱۲۸۴ - گر رنج دهد بجای بختش گیرم
رباعی ۱۶۴۱ - ما مردانیم شسته بر تنگ دره
تک‌بیت ۸۷ - از کوه غم اگر چه دو تا گشته قامتم
تک‌بیت ۱۰۰۲ - حرف سبک نمی‌بردم از قرار خویش
تک‌بیت ۱۳۶۳ - با کمال ناگواریها گوارا کرده است
(۲) حکایت علوی وعالم ومخنّث که در روم اسیر شدند
(۹) حکایت ابوبکر سفاله
شماره ۱۸ - گر دریائی ز شور بنشانندت
شماره ۲ - ما خرقهٔ رسم، از سرانداختهایم
غزل ۲۹۱ - هر کجا داغ و درد و غم باشد
بخش ۳۷ - قطعه
خندهٔ مستانه
در معنی اینکه ملت محمدیه نهایت زمانی هم ندارد، که دوام این ملت شریفه موعود است
چو موج از بحر خود بالیده ام من
غزل ۸۶ - هرکجا تسلیم بندد بر میان شمشیر را
غزل ۶۹۰ - دل در قدم آبله پایان‌که شکسته‌ست
غزل ۱۹۵ - آه ازین دل کز گریبان غمی سر بر نزد
غزل ۱۹۲۰ - زخم تیغی ز تو برداشته‌ام همچو هلال
غزل ۲۵۸۵ - بس رشک قامت او سوخت سر تا پای سرو
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
