غزل ۶۰۳۶ - چند حرف آب و نان چون مردم غافل زدن؟
غزل ۶۱۴۸ - دل کجا از چنگ آن طناز می آید برون؟
غزل ۶۲۳۰ - نبندد دشمن آتش زبان طرف از گزند من
غزل ۶۳۵۲ - رحیم شد دل دشمن ز ناتوانی من
غزل ۶۳۶۱ - چرخ مقوس است ترا خانه کمان
غزل ۶۳۶۲ - گشتم غبار و غیرت ناورد من همان
غزل ۶۳۹۰ - یک دل نشد گشاده ز گفت و شنید من
غزل ۶۴۰۰ - در روز حشر سایه کوه گناه من
شماره ۱۲ - کام خود از کوشش امید می گیریم ما
شماره ۲۲۷ - کسی تا کی برای رزق دل بر آسمان بندد؟
شماره ۶۱۷ - گر تو با هر خار و خس خواهی چو گل افروختن
شماره ۶۱۹ - درگذشت از خاکساری دشمن از آزار من
شماره ۱۳۱ - بس که با سنگ ز سختی دل من یکرنگ است
شماره ۴۱۸ - من از خدای جهان عمر میخوهم چندان
شمارهٔ ۷۰ - شکوه از کجروی زمانه
شمارهٔ ۸۷ - دست بدان قبضه خنجر زدیم
شماره ۸۹ - گیتی و فلک به کشتن من یارند
رباعی ۶۳ - در مانده به چنگ شیر و دندان پلنگ
بخش ۳۴ - حکایت آن زن که در دیار مصر سی سال در مقام حیرت بر یک جای بماند
بخش ۱۴ - حکایت آن زن که سی سال در مقام حیرت بر یک جای بماند