غزل ۵۲۹۹ - اشک را در پرده های چشم تر پیچیده ام
غزل ۵۳۱۶ - مومنی را می کند آزاد از قید فرنگ
غزل ۵۴۲۰ - خاک را از آب روی خود گلستان می کنم
غزل ۵۴۲۱ - گر ز دلتنگی لبی چون غنچه خندان می کنم
غزل ۵۴۳۴ - ما ز حرف پوچ مانند صدف لب بسته ایم
غزل ۵۴۴۹ - چون سبو تا ما ز دست خویش بالین کرده ایم
غزل ۵۴۶۰ - ما به چشم کوته اندیشان چنین آسوده ایم
غزل ۵۴۶۵ - از شکست آرزو قند مکرر می خوریم
غزل ۵۴۷۶ - ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیم
غزل ۵۵۱۱ - برآن می داردم همت که از افغان دهن بندم
غزل ۵۵۴۷ - نگاه گرم را سرده به جانم تا دلی دارم
غزل ۵۷۱۵ - به حرف و صوف ز لب مهر از چه بردارم
غزل ۵۷۴۸ - بر آن سرم که وطن در دیار خویش کنم
غزل ۵۷۷۷ - جنون کجاست که دستی به کار بگشاییم
غزل ۵۸۱۸ - از موج اشک، کام نهنگ است مسکنم
غزل ۵۸۵۴ - چندین کتاب در گرو باده کرده ایم
غزل ۵۸۷۵ - ما تازه روی چون صدف از دانه خودیم
غزل ۵۸۹۵ - ما داغ خود به تاج فریدون نمی دهیم
غزل ۵۹۵۵ - چین ز جبین در مقام جنگ گشایم
غزل ۵۹۶۹ - دیدن بی حاصلان بر آسمان باشد گران