شماره ۶۲ - شد عمر برون و آرزو برنامد
شماره ۱۱۴ - از اسیران خود آن شه بیخبر بگذشت حیف
شماره ۱۴۸ - در کف عشق نهادیم عنان دل خویش
شماره ۲۰ - روزم گذرد به غم که شب کی آید
شماره ۹۲ - ساقیا باده ده بهار گذشت
شماره ۶۶ - خوار شود تن به مرگ اگر چه عزیز است
شماره ۲۹۲ - شوریده است آب و گل قالبم هنوز
شماره ۶۱ - از جوش شباب، پر دلت بی غم شد
شماره ۶۱ - از عمر نمانده است مرا غیر دمی چند
شماره ۲۱ - یار منی ای رنج، به من کی نرسی
شماره ۳۱ - از هر رهی که دیده ام آن مه گذشته است
شمارهٔ ۴۵ - خواجه حافظ فرماید
شمارهٔ ۷۲ - خواجه عماد فقیه فرماید
شمارهٔ ۴۰ - قطعه
شماره ۳۱ - چون فاختگان طوق برآوردی زود
شماره ۱۹۸ - به فکر کار نیفتاده روزگار گذشت
شماره ۲۳۲ - شتاب شام سیهچرده و صباح صبیح
شماره ۳۹۵ - امشب که دست نالة زارم بساز بود
شماره ۴۴۵ - باز هر سو موج ابری جلوهگر دارد بهار
شماره ۴۹۳ - شد عمر صرف کار و نکردیم هیچ حظّ