شماره ۱۳ - ز ما ای صبا با محمد رسان
شماره ۸۱ - ما ز تشریف میر عبدالله
شماره ۱۰۱۲ - چه موجب است که هیچ التفات ما نکنی
شماره ۴۴۱ - از عشق، تن سوخته جانان گله دارد
شماره ۸۲ - شاخ گل من نظر به خاری نکند
شماره ۱۳۰ - سخت ای لعبت شیرین همه جا رو شدهای
شماره ۲۱۴ - پدید نیست دگر ره دل بلا جویم
شماره ۲۲۲ - بازم ای دوست چرا از نظر انداخته ای
شمارهٔ ۳۲ - نامه منظومی است به یکی از عمال
شمارهٔ ۷۲ - به دوستی نوشته است
شماره ۴۸۵ - خدا راای صبا از من دعائی
شماره ۱۴۷ - ای غنچه را خون در جگر، از لعل رنگ آمیز تو
شماره ۱۸۱ - ای که در بزم طرب جام دمادم میزنی
شماره ٨٨ - با فلک دوش بخلوت گله ئی میکردم
شماره ١٩١ - یک دو نوبت در جناب خسرو جمشید فر
شماره ٧۶٨ - گفتم دلا توئیکه همه عمر بوده ئی
شماره ۹۲ - ای رنگرز این خوی بدت ننگی نیست
شماره ۱۲۸ - شاها ز تو کار عالمی سامان یافت
شماره ۵۵۱ - چه شد کز صحبت یاران چنین رنجیده می آیی
شماره ۵۵۸ - چه بد گفتم که خونم زین جواب تلخ می ریزی