کس ندانم که در این شهر گرفتار تو نیست مگر آن کس که به شهر آید و غافل برود
نمایش گوهر
عکس در آیینه تصویر پابرجا بود نیست از معشوق هرگز دیده حیران تهی
نمایش گوهر
منزل ویران نباشد جای آرام و قرار در کهنسالی دهن می گردد از دندان تهی
نمایش گوهر
گوی سبقت هر که برد از دیگران مردست مرد ورنه هر زالی است رستم، چون شود میدان تهی
نمایش گوهر
خار دیوارست چون از اشک شد مژگان تهی ابر بی باران بود دستی که شد ز احسان تهی
نمایش گوهر
کف را چه وزن باشد پیش شکوه دریا در چشم بی نیازان دنیا حقیر باشد
نمایش گوهر
از دشمن ملایم زنهار برحذر باش چون سگ خموش افتاد ناگاه گیر باشد
نمایش گوهر
جا در صف عشاق مده اهل هوس را حیفست که از هم نشناسی گل و خس را
نمایش گوهر
دیگران چون بروند از نظر از دل بروند تو چنان در دل من رفته که جان در بدنی
نمایش گوهر