پیش صاحب‌نظران ملک سلیمان بادست بلکه آنست سلیمان که ز ملک آزادست
نمایش گوهر
موی سپید را فلکم رایگان نداد این رشته را به نقد جوانی خریده‌ام
نمایش گوهر
تو را بر دَر نِشانَد او به طَرّاری که می‌آیم تو مَنْشین مُنْتَظِر بر دَر که آن خانه دو دَر دارد
نمایش گوهر
هر کو به عاشقی ز سر صدق پا نهاد هرگز نداد دامن معشوق را ز دست
نمایش گوهر
گوهر قیمتی از کام نهنگان آرند هر که او را غم جانست به دریا نرود
نمایش گوهر
مقدار یار همنفس چون من نداند هیچ کس ماهی که بر خشک اوفتد قیمت بداند آب را
نمایش گوهر
دل ما بی لب لعل تو ندارد ذوقی همه دانند که باشد ز نمک ذوق کباب
نمایش گوهر
روی خود را بر کف پایش بمالم همچو سنگ بعد ازین با زلفش ار چون شانه نتوانم نشست
نمایش گوهر
او را خود التفات نبودی به صید من من خویشتن اسیر کمند نظر شدم
نمایش گوهر