هر کو به عاشقی ز سر صدق پا نهاد هرگز نداد دامن معشوق را ز دست
نمایش گوهر
گوهر قیمتی از کام نهنگان آرند هر که او را غم جانست به دریا نرود
نمایش گوهر
مقدار یار همنفس چون من نداند هیچ کس ماهی که بر خشک اوفتد قیمت بداند آب را
نمایش گوهر
دل ما بی لب لعل تو ندارد ذوقی همه دانند که باشد ز نمک ذوق کباب
نمایش گوهر
روی خود را بر کف پایش بمالم همچو سنگ بعد ازین با زلفش ار چون شانه نتوانم نشست
نمایش گوهر
او را خود التفات نبودی به صید من من خویشتن اسیر کمند نظر شدم
نمایش گوهر
چو خواهم کز ره شوقش دمی بر گرد سر گردم به نزدیکش روم صد بار و باز از شرم برگردم
نمایش گوهر
ابلیس از غرور عبادت رجیم شد ای شیخ بر حذر ز غرور ثواب باش
نمایش گوهر
مرد حق بین که بلا را ز خدا می‌بیند تیغ را بر سر خود بال هما می‌بیند
نمایش گوهر