از پیش کسی کار کسی نگشاید امید به کردگار می باید داشت
نمایش گوهر
چو حال زار من خسته دل تو می دانی به شرح حال چه حاجت که در دل و جانی
نمایش گوهر
عشق اگر تیغ برآرد سپر عقل چه سود؟ بر سر بنده رود آنچه خدا خواسته است
نمایش گوهر
مردان خدا زنده جاوید بمانند زان روح الهی که در ایشان بدمیدند
نمایش گوهر
شد فنا هر که سر از تیغ شهادت وا زد تر نشد هر که دلیرانه بر این دریا زد
نمایش گوهر
هر تن که شود با خبر از فیض شهادت خواهد که سرش بر سر میدان تو افتد
نمایش گوهر
گاه به گاه پرسشی کن که زکات زندگی پرسش حال دوستان گاه به گاه کردنست
نمایش گوهر
صید که درمانده ز هر سو شده است غفلت او دام ره او شده است
نمایش گوهر
چو گل گلاب شود ایمن از خزان گردد به آه گرم دل خویش آب باید کرد
نمایش گوهر