گرش ببینی و دست از ترنج بشناسی روا بود که ملامت کنی زلیخا را
نمایش گوهر
زخم خونینم اگر به نشود به باشد خنک آن زخم که هر لحظه مرا مرهم ازوست
نمایش گوهر
نقش پای رفتگان هموار سازد راه را مرگ را داغ عزیزان بر من آسان کرده است
نمایش گوهر
لطف و قهرت به من سوخته جان هر دو یکی ست دانه چون سوخت، بهاران و خزان هر دو یکی ست
نمایش گوهر
انگشت مکن رنجه به در کوفتن کس تا کس نکند رنجه به در کوفتنت مشت
نمایش گوهر
جانی که به جانان ندهی خاک ره است عمری که به عشق نگذرد باد برد
نمایش گوهر
بی یار به عالم نتوان بود، هلالی عالم به چه کار آید اگر یار نباشد؟
نمایش گوهر
از گفتگوی واعظ، مخمور را چه حاصل؟ می‌بایدش کشیدن، وز درد سر رمیدن
نمایش گوهر
هوای کوی تو از سر نمی‌رود آری غریب را دل سرگشته با وطن باشد
نمایش گوهر