زلف دلبر دام راه و غمزه‌اش تیر بلاست یاد دار ای دل که چندینت نصیحت می‌کنم
نمایش گوهر
کم خسب زیر سایهٔ غفلت که ناگهان خورشید عمر بر سر دیوار می‌شود
نمایش گوهر
طی طریق طلب، باید کردن به سر راه نیابد به دوست، هر که به اقدام رفت
نمایش گوهر
مویت سفید چون شد آماده سفر شو کاین صبح طی چو گردید صبح کفن برآید
نمایش گوهر
از تو این قیدی که من دارم، خلاصی مشکلست کز خم زلف تو زنجیریست بر هر موی من
نمایش گوهر
از خط روزگار مکش سر، که عاقبت بر دفتر حیات کشد روزگار خط
نمایش گوهر
نیم‌سوزی سبب دود بود هیزم را هر که در عشق کشد آه بود خام هنوز
نمایش گوهر
هر که دانشور بود، دانا نداند خویش را دعوی دانایی مردم ز نادانی بود
نمایش گوهر
سبکباری به مقصد می رساند زود رهرو را سفر را سنگ راهی چون گرانباری نمی باشد
نمایش گوهر