شماره ۱ - جهان به کام شود عشق کامران ترا شماره ۲ - شب وداع چو برداشتن طریق صواب شماره ۳ - دلا منال به درد از غراب گرد نعیب شماره ۴ - زهی خواجه صدر انجام غلامت شماره ۵ - ترک من کان دهنش پسته خندان من است شماره ۶ - تا دورم از جمال و رخ روح پرورت شماره ۷ - تا شاه نیک عهد سر تخت جم گرفت شماره ۸ - تا سوی تگنای دلم یافت راه دوست شماره ۹ - تا بر گلت ز سبزه نگهبان نشسته است شماره ۱۰ - چو عکس روی تو پرتو بر آسمان انداخت شماره ۱۱ - تو را چو در همه عالم به حسن یکتانیست شماره ۱۲ - گوئی که آن زمان که مرا آفریده اند شماره ۱۳ - تا لعل تو از تنگ شکر بار نگیرد شماره ۱۴ - نهادم از بن هر موی بر کشد فریاد شماره ۱۵ - دگر چه چاره کنم عشق باز لشکر کرد شماره ۱۶ - به جان بریم ترا سجده تا به سر چه رسد شماره ۱۷ - خبر دهید مرا کآن پسر خبر دارد شماره ۱۸ - جهان مسخر حکم خدایگانی باد شماره ۱۹ - نه چرخم می دهد کام ونه اختر شماره ۲۰ - چنین شنیدم از آیندگان فصل بهار شماره ۲۱ - به وقت صبح نشیند کسی چنین بیکار شماره ۲۲ - حذرای عاقلان غافل وار شماره ۲۳ - ای جمال تو رونق گلزار شماره ۲۴ - زهی زمانه نامهربان نادره کار شماره ۲۵ - چو این سخن بشنیدم ز لفظ آن دلدار شماره ۲۶ - الا یا مشعبد شمال معنبر شماره ۲۷ - دلم را برد زلف مشک رنگش شماره ۲۸ - زهی رویت مه خوبان آفاق شماره ۲۹ - به فال فرخ و روز خجسته سوی عراق شماره ۳۰ - بر من زمانه کرد هنرها همه وبال شماره ۳۱ - خجسته بادا فصل ربیع و گردش سال شماره ۳۲ - کجائی ای رخ تو نوبهار باغ جمال شماره ۳۳ - از نام شاهزاده دلم برگرفت فال شماره ۳۴ - جاءالشتاء و مل الدجی ظل شماره ۳۵ - خدایگان سلاطین شهنشه اعظم شماره ۳۶ - که می برد ز من خسته دل به یار پیام شماره ۳۷ - کجاست آن صنم سرو قد سیم اندام شماره ۳۸ - شد چشم جهان روشن و جانها همه خرم شماره ۳۹ - بهشتی شد دگر عالم چو روی حور عین خرم شماره ۴۰ - شب وداع چو بنمود چرخ آینه گون شماره ۴۱ - چند در دل آتش سود ای جانان داشتن شماره ۴۲ - الامان الامار جان جهان شماره ۴۳ - سپیده دم چو دمیدن گرفت بوی چمن شماره ۴۴ - زهی انا مل و کلکت گره گشای جهان شماره ۴۵ - چیست آن گوهر که می زاید ز دو دریا روان شماره ۴۶ - زندگانی شهریار زمین شماره ۴۷ - فخر دارد پارس بر کل اقالیم زمین شماره ۴۸ - زمین به امن شد آراسته زمان به امان شماره ۴۹ - ای تو به جاه خسرو صاحب نشان شده شماره ۵۰ - چشم تر کن به فراق من مسکین ای ماه شماره ۵۱ - دوش چو کرد آسمان افسر زر ز سر یله شماره ۵۲ - ای آنکه چو باد ناتوانی شماره ۵۳ - اکنون که یافت دهر کهن خلعت نوی شماره ۵۴ - کمر می بندی ای یار سپاهی شماره ۵۵ - ای چهره تو آینه صنع خدایی شماره ۵۶ - کجاست در همه ملک جهان سلیمانی