سحاب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۴۵ - دل بود چو دور از در خویشم به جفا کرد
دل بود چو دور از در خویشم به جفا کرد ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل ۱۲۳ - چه شوری بود یاران بر سر دل
چه شوری بود یاران بر سر دل امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۲۸۰ - صبا آمد ولی دل باز نامد
صبا آمد ولی دل باز نامد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۹۴ - در سینه ی من مهر تو ای ماه تمامست
در سینه ی من مهر تو ای ماه تمامست فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
بسم الله الرحمن الرحیم
سپاس و آفرین آن پادشا را سعدی : رباعیات
رباعی ۱۳۳ - کی دانستم که بی خطا برگردی؟
کی دانستم که بی خطا برگردی؟ مولوی : غزلیات
غزل ۳۰۷ - کار همه محبان، همچون زراست امشب
کارِ همه مُحبّان، هَمچون زَراست امشب الهامی کرمانشاهی : خیابان دوم
بخش ۲۶ - ذکر شهادت یحیی بن مسلم سلیم مازنی
پس آنگه یکی مازنی مرد راد سعدی : رباعیات
رباعی ۱۳۲ - گیرم که به فتوای خردمندی و رای
گیرم که به فتوای خردمندی و رای عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۱۲
آن مرکب که خاص حضرت پادشاه بود و رکاب او را شایسته هرکه پای در رکاب آن مرکب آرد رقم بیحرمتی بر وی کشند باشد که به سیاستی گرفتار شود اما اگر رکاب دار در اوان آنکه پادشاه به میدان بود و گوی مرادش در چوگان برای آنکه مرکب به زودی به میدان برد بر آن مرکب سوار شود در مذهب جهان داری روا بود. معشوق پادشاه است و روح مرکب و عشق رکاب دار اگر رکاب دار عشق بر مرکب روح سوار شود و به سوی میدان مراد معشوق تازد تا به واسطۀ آن گوی هوابحال گاه رضا رساند عیبی نبود. سعدی : رباعیات
رباعی ۱۳۱ - هرگز بود آدمی بدین زیبایی؟
هرگز بود آدمی بدین زیبایی؟ انوری : غزلیات
غزل ۱۹۵ - دل باز به عاشقی درافکندم
دل باز به عاشقی درافکندم مولوی : رباعیات
رباعی ۲۵ - ای سبزی هر درخت و هر باغ و گیا
ای سبزی هر درخت و هر باغ و گیا مولوی : رباعیات
رباعی ۸۹ - ای ماه چنین شبی تو مهوار مخسب
ای ماه چنین شبی تو مهوار مخسب ابن یمین فَرومَدی : اشعار عربی
شمارهٔ ٧۶ - قطعه
فدت نفسی و ما تهواه مالی مولوی : رباعیات
رباعی ۵۷ - عمریست ندیدهایم گلزار ترا
عمریست ندیدهایم گلزار ترا فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
فریفتان دایه ویس را به جهت رامین
چو دایه پیش ویس دلستان شد مولوی : رباعیات
رباعی ۴ - آن لعل سخن که جان دهد مرجان را
آن لعل سخن که جان دهد مرجان را ادیب الممالک : مفردات
شماره ۲۶ - در آن زمان که بود بیم جان شگفت مدار
در آن زمان که بود بیم جان شگفت مدار مولوی : رباعیات
رباعی ۱۵۵ - از دیدن اغیار چو ما را مدد است
از دیدن اغیار چو ما را مدد است
شماره ۱۴۵ - دل بود چو دور از در خویشم به جفا کرد
دل بود چو دور از در خویشم به جفا کرد ملا هادی سبزواری : غزلیات
غزل ۱۲۳ - چه شوری بود یاران بر سر دل
چه شوری بود یاران بر سر دل امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۲۸۰ - صبا آمد ولی دل باز نامد
صبا آمد ولی دل باز نامد جهان ملک خاتون : غزلیات
شماره ۱۹۴ - در سینه ی من مهر تو ای ماه تمامست
در سینه ی من مهر تو ای ماه تمامست فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
بسم الله الرحمن الرحیم
سپاس و آفرین آن پادشا را سعدی : رباعیات
رباعی ۱۳۳ - کی دانستم که بی خطا برگردی؟
کی دانستم که بی خطا برگردی؟ مولوی : غزلیات
غزل ۳۰۷ - کار همه محبان، همچون زراست امشب
کارِ همه مُحبّان، هَمچون زَراست امشب الهامی کرمانشاهی : خیابان دوم
بخش ۲۶ - ذکر شهادت یحیی بن مسلم سلیم مازنی
پس آنگه یکی مازنی مرد راد سعدی : رباعیات
رباعی ۱۳۲ - گیرم که به فتوای خردمندی و رای
گیرم که به فتوای خردمندی و رای عینالقضات همدانی : لوایح
فصل ۱۲
آن مرکب که خاص حضرت پادشاه بود و رکاب او را شایسته هرکه پای در رکاب آن مرکب آرد رقم بیحرمتی بر وی کشند باشد که به سیاستی گرفتار شود اما اگر رکاب دار در اوان آنکه پادشاه به میدان بود و گوی مرادش در چوگان برای آنکه مرکب به زودی به میدان برد بر آن مرکب سوار شود در مذهب جهان داری روا بود. معشوق پادشاه است و روح مرکب و عشق رکاب دار اگر رکاب دار عشق بر مرکب روح سوار شود و به سوی میدان مراد معشوق تازد تا به واسطۀ آن گوی هوابحال گاه رضا رساند عیبی نبود. سعدی : رباعیات
رباعی ۱۳۱ - هرگز بود آدمی بدین زیبایی؟
هرگز بود آدمی بدین زیبایی؟ انوری : غزلیات
غزل ۱۹۵ - دل باز به عاشقی درافکندم
دل باز به عاشقی درافکندم مولوی : رباعیات
رباعی ۲۵ - ای سبزی هر درخت و هر باغ و گیا
ای سبزی هر درخت و هر باغ و گیا مولوی : رباعیات
رباعی ۸۹ - ای ماه چنین شبی تو مهوار مخسب
ای ماه چنین شبی تو مهوار مخسب ابن یمین فَرومَدی : اشعار عربی
شمارهٔ ٧۶ - قطعه
فدت نفسی و ما تهواه مالی مولوی : رباعیات
رباعی ۵۷ - عمریست ندیدهایم گلزار ترا
عمریست ندیدهایم گلزار ترا فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
فریفتان دایه ویس را به جهت رامین
چو دایه پیش ویس دلستان شد مولوی : رباعیات
رباعی ۴ - آن لعل سخن که جان دهد مرجان را
آن لعل سخن که جان دهد مرجان را ادیب الممالک : مفردات
شماره ۲۶ - در آن زمان که بود بیم جان شگفت مدار
در آن زمان که بود بیم جان شگفت مدار مولوی : رباعیات
رباعی ۱۵۵ - از دیدن اغیار چو ما را مدد است
از دیدن اغیار چو ما را مدد است