احمد شاملو : ابراهیم در آتش
ميلاد آن که عاشقانه بر خاک مُرد
در شهادتِ احمد زِیبَرُم در پسکوچههای نازیآباد جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۴۶۲
گریهٔ مستی شگون دارد حریفان سر کنید جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۵۲۲
خلعت بی طمعی زیب هنرور باشد امیر معزی : رباعیات
شمارهٔ ۱۷۰
ای شاه نگویمت که چون گردونی رشیدالدین میبدی : ۱۰۰- سورة العادیات- المکیة
النوبة الثانیة
این سوره یازده آیتست، چهل کلمه، صد و شصت و سه حرف، جمله به مکه فرو آمد بقول جماعتى مفسّران و قومى در مدنیّات شمرند، گویند: به مدینه فرو آمده، و درین سوره ناسخ و منسوخ نیست. ابى کعب روایت کند از مصطفى (ص) که گفت: هر که سوره «و العادیات» بر خواند، او را بعدد هر مؤمنى که شب مزدلفه در مزدلفه باشد و اندر آن جمع بود، ده نیکى بنویسند و همچنانست که آنجا حاضر بود. فردوسی : پادشاهی لهراسپ
بخش ۱۲
بشد اهرن و هرچ گشتاسپ خواست جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۵۶
از رعونت تا به کی سرو پا در گل شوی لالایی ها : بخش اول
عروسک قشنگم لالا بکن لالالا
عروسک قشنگم لالا بکن لالالا جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۳۰۳
از سوز سینه مغز سرم در گرفته است بابافغانی : غزلیات
شمارهٔ ۹۹
باز امشبم ز لاله و گل خانه پر شدست سیدای نسفی : غزلیات
شمارهٔ ۲۵
ای بهارت را گل خودرو گریبانپارهها فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۲
ای دیده، بدار ماتم دل جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۳۲۳
شاهد اقبال در آغوش رندان خفته است جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۱۸
پرتو افکن گشت رخسار تو تا در آینه عبید زاکانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۸
ای رای تو ترجمان تقدیر شده خاقانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۷
آوازهٔ جمالت چون از جهان برآمد امیرعلیشیر نوایی : مقطعات
شمارهٔ ۲۰
کاتبی کز نقطه ای بیجا گهش حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۷
فاش میگویم و از گفته ی خود دل شادم سلیم تهرانی : غزلیات
شمارهٔ ۷۴۶
دارم دلی همچون جرس، پیوسته نالان در بغل عطار نیشابوری : باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن
شمارهٔ ۲۴
عمری که نه در حضور جان خواهد بود
ميلاد آن که عاشقانه بر خاک مُرد
در شهادتِ احمد زِیبَرُم در پسکوچههای نازیآباد جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۴۶۲
گریهٔ مستی شگون دارد حریفان سر کنید جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۵۲۲
خلعت بی طمعی زیب هنرور باشد امیر معزی : رباعیات
شمارهٔ ۱۷۰
ای شاه نگویمت که چون گردونی رشیدالدین میبدی : ۱۰۰- سورة العادیات- المکیة
النوبة الثانیة
این سوره یازده آیتست، چهل کلمه، صد و شصت و سه حرف، جمله به مکه فرو آمد بقول جماعتى مفسّران و قومى در مدنیّات شمرند، گویند: به مدینه فرو آمده، و درین سوره ناسخ و منسوخ نیست. ابى کعب روایت کند از مصطفى (ص) که گفت: هر که سوره «و العادیات» بر خواند، او را بعدد هر مؤمنى که شب مزدلفه در مزدلفه باشد و اندر آن جمع بود، ده نیکى بنویسند و همچنانست که آنجا حاضر بود. فردوسی : پادشاهی لهراسپ
بخش ۱۲
بشد اهرن و هرچ گشتاسپ خواست جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۵۶
از رعونت تا به کی سرو پا در گل شوی لالایی ها : بخش اول
عروسک قشنگم لالا بکن لالالا
عروسک قشنگم لالا بکن لالالا جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۳۰۳
از سوز سینه مغز سرم در گرفته است بابافغانی : غزلیات
شمارهٔ ۹۹
باز امشبم ز لاله و گل خانه پر شدست سیدای نسفی : غزلیات
شمارهٔ ۲۵
ای بهارت را گل خودرو گریبانپارهها فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۲
ای دیده، بدار ماتم دل جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۳۲۳
شاهد اقبال در آغوش رندان خفته است جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۱۸
پرتو افکن گشت رخسار تو تا در آینه عبید زاکانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۸
ای رای تو ترجمان تقدیر شده خاقانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۷
آوازهٔ جمالت چون از جهان برآمد امیرعلیشیر نوایی : مقطعات
شمارهٔ ۲۰
کاتبی کز نقطه ای بیجا گهش حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۷
فاش میگویم و از گفته ی خود دل شادم سلیم تهرانی : غزلیات
شمارهٔ ۷۴۶
دارم دلی همچون جرس، پیوسته نالان در بغل عطار نیشابوری : باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن
شمارهٔ ۲۴
عمری که نه در حضور جان خواهد بود
