صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۳۲۳
زکات صحت جسم است خسته پرسیدن جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۲۰۳
هر کس محروم از جوانی است بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۵
کیست بردارد ز اهل معرفت ناز تو را جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۴۰۶
چو دست جرأتش طرح شکار شیر می ریزد طبیب اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۳
چو خنجر ستم آن ترک لشگری برداشت امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۲۸۸
مست ترا به هیچ میی احتیاج نیست نظیری نیشابوری : غزلیات
شمارهٔ ۱۶۴
چه خوست کاین دل کافر نهاد من دارد قاسم انوار : غزلیات
شمارهٔ ۱۱
خدا را، ای مذکر، رحم فرما نجم‌الدین رازی : رباعیات
شمارهٔ ۴۷
این هفت سپهر در نوشتیم آخر صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۴۷۰
کاکل او درهم است از شورش سودای خویش نهج البلاغه : حکمت ها
جایگاه والاى اهل بیت علیهم السلام
<strong> وَ قَالَ عليه‌السلام </strong> نَحْنُ اَلنُّمْرُقَةُ اَلْوُسْطَى بِهَا يَلْحَقُ اَلتَّالِي وَ إِلَيْهَا يَرْجِعُ اَلْغَالِي اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه
شمارهٔ ۴۴
چون معترفم بدانچ سرمستی هست جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۶۶۱
دایما خون دلم زان زلف و کاکل می چکد صغیر اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۴۰۰
ای برادر چند دل آلودهٔ دنیا کنی جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۹۳۴
در دیار همتم فرش است گوهر بر زمین صغیر اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۳۲
هر چیز ز تحت ارض تا فوق سماست احمد شاملو : ابراهیم در آتش
ميلاد آن که عاشقانه بر خاک مُرد
در شهادتِ احمد زِیبَرُم در پس‌کوچه‌های نازی‌آباد جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۴۶۲
گریهٔ مستی شگون دارد حریفان سر کنید جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۵۲۲
خلعت بی طمعی زیب هنرور باشد امیر معزی : رباعیات
شمارهٔ ۱۷۰
ای شاه نگویمت که چون گردونی