فردوسی : پادشاهی گشتاسپ صد و بیست سال بود
بخش ۱۰ - چو از بلخ بامی به جیحون رسید
چو از بلخ بامی به جیحون رسید
قاسم انوار : غزلیات
شماره ۱۹ - گر عشق نباشد نرسد قطره بدریا
گر عشق نباشد نرسد قطره بدریا
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۴۵۲ - از سر پر آرزو دل زردرویی می کشد
از سر پر آرزو دل زردرویی می کشد
قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۹۷ - گریز این قصیدهٔ د‌ر نسخهٔ دیگر به‌ نام امیر دیوان میر‌زا نبی خان ‌دیده شد لهذا از محل تغییر تحریر شد
ای طرهٔ مشکین تو با مشک پسرعم
اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۲۱۲ - یک دست به مصحفیم و یک دست به جام
یک دست به مصحفیم و یک دست به جام
مولوی : غزلیات
غزل ۶۲۸ - ای دوست شکر بهتر یا آن که شکر سازد؟
ای دوستْ شِکَر بهتر یا آن کِه شِکَر سازد؟
حافظ : غزلیات
غزل ۴۳۹ - دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی
دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۳۰ - ساخت درد تازه محو از خاطرم آزارها
ساخت درد تازه محو از خاطرم آزارها
اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۳۸۷ - آهم گره گشاست مدد می توان گرفت
آهم گره گشاست مدد می توان گرفت
عطار نیشابوری : باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن
شماره ۱۷ - گه در وصف دین یگانهای میجویی
گه در وصف دین یگانهای میجویی
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۵۳۳ - دل نبندند عزیزان جهان در وطنی
دل نبندند عزیزان جهان در وطنی
امیرعلیشیر نوایی : رباعیات
شماره ۴ - آمد ز نسیم صبح بوی تو مرا
آمد ز نسیم صبح بوی تو مرا
مجیرالدین بیلقانی : قصاید
شماره ۳۸ - مرا که کار غم عشق یار خواهد بود
مرا که کار غم عشق یار خواهد بود
عطار نیشابوری : بخش پانزدهم
(۱۲) حکایت سلطان محمود با پیرزن
مگر یک روز محمود نکو روی
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۱۰۳ - نگه بر چهره نتوان کرد آن ترک شرابی را
نگه بر چهره نتوان کرد آن ترک شرابی را
شاه نعمت‌الله ولی : مثنویات
شماره ۱۲ - عین ما مانَد حبابی پر ز آب
عین ما مانَد حبابی پر ز آب
ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧٨۵ - ای خردمند اگر همی خواهی
ای خردمند اگر همی خواهی
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۲۴ - دل شد سیه از سپیدی برف مرا
دل شد سیه از سپیدی برف مرا
اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۲۵ - چون دور ز وصل یار می بوده است
چون دور ز وصل یار می بوده است
کلیم کاشانی : غزلیات
غزل ۲۲۳ - دل نه ازوست نه زما، یار چو بی نقاب شد
دل نه ازوست نه ز ما، یار چو بی نقاب شد