فرخی یزدی : رباعیات
شماره ۳۴۵ - با دشمن اگر پاره کنی سلسله به
با دشمن اگر پاره کنی سلسله به
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۳۶۳ - یار ما دل ز دوستان برداشت
یار ما دل ز دوستان برداشت
باباطاهر عریان همدانی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۶۹ - بی ته سر در بیابانم شو و روز
بی ته سر در بیابانم شو و روز
مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۲ - فیما تری؟ فیما تری؟ یا من یری و لا یری
فیما تَری؟ فیما تَری؟ یا مَنْ یَری و لا یُری
فرخی سیستانی : قصاید
شمارهٔ ۳۴ - درمدح یمین الدوله محمود بن ناصرالدین و ذکر غزوات و فتوحات او در گنگ
بهار تازه دمید ای بروی رشک بهار
بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۱۳۲۳ - از شکست رنگم آب روی شاهی داده‌اند
از شکست رنگم آب روی شاهی داده‌اند
ابن یمین فَرومَدی : اشعار عربی
شمارهٔ ۴٠ - ترجمه
علم را دیدم و تواضع را
طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۵۹ - زصید من چه شود گر عنان بگردانی
زصید من چه شود گر عنان بگردانی
اسیر شهرستانی : غزلیات ناتمام
شماره ۱۲۶ - خط او دام هوش گردیده است
خط او دام هوش گردیده است
حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۲۹۰ - دمی که حرف وداعت به گوش می آید
دمی که حرف وداعت به گوش می آید
ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۱۴۵ - در کشور عشق جای آسایش نیست
در کشور عشق جای آسایش نیست
غزالی : رکن دوم - رکن معاملات
بخش ۷۲ - باب اول
بدان که امر معروف و نهی از منکر واجب است و هرکه به وقت بی عذری بماند عاصی است. خدای تعالی می گوید، «و لتکن منکم امه یدعون الی الخیر و یامرون بالمعروف و ینهون عن المنکر» فرمان می دهد و می گوید که باید از شما گروهی باشند که کار ایشان آن بود که خلق را به خیر دعوت کنند و معروف بفرمایند و از منکر باز دارند و این دلیل است که فریضه است، ولیکن فرض کفایت است که چون گروهی بدین قیام کنند کفایت باشد، اما اگر نکند همه خلق بزهکار باشند.
فخرالدین عراقی : رباعیات
رباعی ۴۴ - افسوس! که ایام جوانی بگذشت
افسوس! که ایام جوانی بگذشت
فیاض لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۱۴ - چو گوی عرصة آفاق را به سر گشتیم
چو گوی عرصة آفاق را به سر گشتیم
فردوسی : فریدون
بخش ۵ - نهفته چو بیرون کشید از نهان
نهفته چو بیرون کشید از نهان
فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۳۷۱ - سر چو بی عشقست ننک جان بود
سر چو بی عشقست ننک جان بود
ترانه های کودکانه : بخش اول
سلام (خاله شادونه)
سلام سلام کی ماهه کی ستاره؟
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۰۹۰ - مرا پیغام لطفی از زبان خامه بس باشد
مرا پیغام لطفی از زبان خامه بس باشد
سعدی : غزلیات
غزل ۳۹ - بی تو حرام است به خلوت نشست
بی تو حرام است به خلوت نشست
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۳۷۷ - تا کفر سر زلفت زد راه دل و دینم
تا کفر سر زلفت زد راه دل و دینم