جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۳۰۳
از سوز سینه مغز سرم در گرفته است
بابافغانی : غزلیات
شمارهٔ ۹۹
باز امشبم ز لاله و گل خانه پر شدست
سیدای نسفی : غزلیات
شمارهٔ ۲۵
ای بهارت را گل خودرو گریبان‌پاره‌ها
فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۵۲
ای دیده، بدار ماتم دل
جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۳۲۳
شاهد اقبال در آغوش رندان خفته است
جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۱۸
پرتو افکن گشت رخسار تو تا در آینه
عبید زاکانی : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۴۸
ای رای تو ترجمان تقدیر شده
خاقانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۱۷
آوازهٔ جمالت چون از جهان برآمد
امیرعلیشیر نوایی : مقطعات
شمارهٔ ۲۰
کاتبی کز نقطه ای بیجا گهش
حافظ : غزلیات
غزل شمارهٔ ۳۱۷
فاش می‌گویم و از گفته ی خود دل شادم
سلیم تهرانی : غزلیات
شمارهٔ ۷۴۶
دارم دلی همچون جرس، پیوسته نالان در بغل
عطار نیشابوری : باب نوزدهم: در ترك تفرقه گفتن و جمعیت جستن
شمارهٔ ۲۴
عمری که نه در حضور جان خواهد بود
رشیدالدین میبدی : ۱۰۲- سورة التکاثر- مکیة
النوبة الثانیة
این سوره هشت آیتست، بیست و هشت کلمه. صد و بیست حرف. جمله به مکه فرو آمده، و بعضى مفسّران گفتند: مدنى است به مدینه فرو آمده. و درین سوره‏ ناسخ و منسوخ نیست. و در خبر است از مصطفى (ص) هر که این سوره بر خواند نعمتى که اللَّه تعالى او را داد در دنیا فردا در قیامت ازو شمار نخواهد، و با وى شمار نکند، و او را ثواب آن کس دهد که هزار آیت از کتاب خدا خوانده باشد. و بروایتى دیگر هر که این سوره بر خواند آن ساعت که در جامه خواب مى‏شود، چنانست که صد آیت از قرآن خواند. و بوقت وفات مؤنت منکر و نکیر او را کفایت کند.
سیدای نسفی : غزلیات
شمارهٔ ۳۵۴
حسنش آخر از هجوم خط تلف شد حیف حیف
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۱۹۶۰
دوش می گفت پیر ترسایی
انوری : رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۸
چون آتش سودای تو جز دود نداشت
بابافغانی : غزلیات
شمارهٔ ۴۵۷
بسوی درد از گلشن افلاک می آید برون
اثیر اخسیکتی : قطعات
شمارهٔ ۲ - لغز
بر دَوَد چون سمندراز آتش
جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۳
از دور عشقباز ترا می توان شناخت
نظیری نیشابوری : غزلیات
شمارهٔ ۱۳۷
جزای حسن عمل در شریعت عربیست