قاسم انوار : غزلیات
شمارهٔ ۱۱
خدا را، ای مذکر، رحم فرما نجمالدین رازی : رباعیات
شمارهٔ ۴۷
این هفت سپهر در نوشتیم آخر صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۴۷۰
کاکل او درهم است از شورش سودای خویش نهج البلاغه : حکمت ها
جایگاه والاى اهل بیت علیهم السلام
<strong> وَ قَالَ عليهالسلام </strong> نَحْنُ اَلنُّمْرُقَةُ اَلْوُسْطَى بِهَا يَلْحَقُ اَلتَّالِي وَ إِلَيْهَا يَرْجِعُ اَلْغَالِي اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه
شمارهٔ ۴۴
چون معترفم بدانچ سرمستی هست جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۶۶۱
دایما خون دلم زان زلف و کاکل می چکد صغیر اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۴۰۰
ای برادر چند دل آلودهٔ دنیا کنی جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۹۳۴
در دیار همتم فرش است گوهر بر زمین صغیر اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۳۲
هر چیز ز تحت ارض تا فوق سماست احمد شاملو : ابراهیم در آتش
ميلاد آن که عاشقانه بر خاک مُرد
در شهادتِ احمد زِیبَرُم در پسکوچههای نازیآباد جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۴۶۲
گریهٔ مستی شگون دارد حریفان سر کنید جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۵۲۲
خلعت بی طمعی زیب هنرور باشد امیر معزی : رباعیات
شمارهٔ ۱۷۰
ای شاه نگویمت که چون گردونی رشیدالدین میبدی : ۱۰۰- سورة العادیات- المکیة
النوبة الثانیة
این سوره یازده آیتست، چهل کلمه، صد و شصت و سه حرف، جمله به مکه فرو آمد بقول جماعتى مفسّران و قومى در مدنیّات شمرند، گویند: به مدینه فرو آمده، و درین سوره ناسخ و منسوخ نیست. ابى کعب روایت کند از مصطفى (ص) که گفت: هر که سوره «و العادیات» بر خواند، او را بعدد هر مؤمنى که شب مزدلفه در مزدلفه باشد و اندر آن جمع بود، ده نیکى بنویسند و همچنانست که آنجا حاضر بود. فردوسی : پادشاهی لهراسپ
بخش ۱۲
بشد اهرن و هرچ گشتاسپ خواست جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۵۶
از رعونت تا به کی سرو پا در گل شوی لالایی ها : بخش اول
عروسک قشنگم لالا بکن لالالا
عروسک قشنگم لالا بکن لالالا جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۳۰۳
از سوز سینه مغز سرم در گرفته است بابافغانی : غزلیات
شمارهٔ ۹۹
باز امشبم ز لاله و گل خانه پر شدست سیدای نسفی : غزلیات
شمارهٔ ۲۵
ای بهارت را گل خودرو گریبانپارهها
شمارهٔ ۱۱
خدا را، ای مذکر، رحم فرما نجمالدین رازی : رباعیات
شمارهٔ ۴۷
این هفت سپهر در نوشتیم آخر صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۴۷۰
کاکل او درهم است از شورش سودای خویش نهج البلاغه : حکمت ها
جایگاه والاى اهل بیت علیهم السلام
<strong> وَ قَالَ عليهالسلام </strong> نَحْنُ اَلنُّمْرُقَةُ اَلْوُسْطَى بِهَا يَلْحَقُ اَلتَّالِي وَ إِلَيْهَا يَرْجِعُ اَلْغَالِي اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه
شمارهٔ ۴۴
چون معترفم بدانچ سرمستی هست جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۶۶۱
دایما خون دلم زان زلف و کاکل می چکد صغیر اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۴۰۰
ای برادر چند دل آلودهٔ دنیا کنی جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۹۳۴
در دیار همتم فرش است گوهر بر زمین صغیر اصفهانی : رباعیات
شمارهٔ ۳۲
هر چیز ز تحت ارض تا فوق سماست احمد شاملو : ابراهیم در آتش
ميلاد آن که عاشقانه بر خاک مُرد
در شهادتِ احمد زِیبَرُم در پسکوچههای نازیآباد جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۴۶۲
گریهٔ مستی شگون دارد حریفان سر کنید جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۵۲۲
خلعت بی طمعی زیب هنرور باشد امیر معزی : رباعیات
شمارهٔ ۱۷۰
ای شاه نگویمت که چون گردونی رشیدالدین میبدی : ۱۰۰- سورة العادیات- المکیة
النوبة الثانیة
این سوره یازده آیتست، چهل کلمه، صد و شصت و سه حرف، جمله به مکه فرو آمد بقول جماعتى مفسّران و قومى در مدنیّات شمرند، گویند: به مدینه فرو آمده، و درین سوره ناسخ و منسوخ نیست. ابى کعب روایت کند از مصطفى (ص) که گفت: هر که سوره «و العادیات» بر خواند، او را بعدد هر مؤمنى که شب مزدلفه در مزدلفه باشد و اندر آن جمع بود، ده نیکى بنویسند و همچنانست که آنجا حاضر بود. فردوسی : پادشاهی لهراسپ
بخش ۱۲
بشد اهرن و هرچ گشتاسپ خواست جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۱۰۵۶
از رعونت تا به کی سرو پا در گل شوی لالایی ها : بخش اول
عروسک قشنگم لالا بکن لالالا
عروسک قشنگم لالا بکن لالالا جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۳۰۳
از سوز سینه مغز سرم در گرفته است بابافغانی : غزلیات
شمارهٔ ۹۹
باز امشبم ز لاله و گل خانه پر شدست سیدای نسفی : غزلیات
شمارهٔ ۲۵
ای بهارت را گل خودرو گریبانپارهها
