امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
گزیدهٔ غزل ۱۱۶
چشمم ار بی‌تو جهان بیند بگیرش عیب ازانک سیف فرغانی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل شمارهٔ ۲۰
چون تو را میل و مرا از تو شکیبایی نیست؟! عرفی شیرازی : غزلها
غزل شمارهٔ ۴۴۵
قدح دمید لبالب، خراب گو شده باشم خواجوی کرمانی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۵۷۹
باز برافراختیم رایت سلطان عشق صفای اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۵۶
آمد و رفت ز سودائی خود یاد نکرد حکیم نزاری : غزلیات
شمارهٔ ۵۰۴
به لطف تو نبود گر بسی نکو باشد اقبال لاهوری : پیام مشرق
تو خورشیدی و من سیارهٔ تو
تو خورشیدی و من سیارهٔ تو واعظ قزوینی : رباعیات
شمارهٔ ۱۰
نبود چون نام، دشمنی انسان را صائب تبریزی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۶۳۲۳
زکات صحت جسم است خسته پرسیدن جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۲۰۳
هر کس محروم از جوانی است بیدل دهلوی : غزلیات
غزل شمارهٔ ۱۴۵
کیست بردارد ز اهل معرفت ناز تو را جویای تبریزی : غزلیات
شمارهٔ ۴۰۶
چو دست جرأتش طرح شکار شیر می ریزد طبیب اصفهانی : غزلیات
شمارهٔ ۳۳
چو خنجر ستم آن ترک لشگری برداشت امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شمارهٔ ۲۸۸
مست ترا به هیچ میی احتیاج نیست نظیری نیشابوری : غزلیات
شمارهٔ ۱۶۴
چه خوست کاین دل کافر نهاد من دارد قاسم انوار : غزلیات
شمارهٔ ۱۱
خدا را، ای مذکر، رحم فرما نجم‌الدین رازی : رباعیات
شمارهٔ ۴۷
این هفت سپهر در نوشتیم آخر صائب تبریزی : متفرقات
شمارهٔ ۴۷۰
کاکل او درهم است از شورش سودای خویش نهج البلاغه : حکمت ها
جایگاه والاى اهل بیت علیهم السلام
<strong> وَ قَالَ عليه‌السلام </strong> نَحْنُ اَلنُّمْرُقَةُ اَلْوُسْطَى بِهَا يَلْحَقُ اَلتَّالِي وَ إِلَيْهَا يَرْجِعُ اَلْغَالِي اوحدالدین کرمانی : الباب الثانی عشر: فی الوصیة و الاسف علی مافات و ذکر الفناء و البقاء و ذکر مرتبته و وصف حالته رضی الله عنه
شمارهٔ ۴۴
چون معترفم بدانچ سرمستی هست