مولوی : غزلیات
غزل ۲۶۹۰ - چو عشق آمد که جان با من سپاری؟
چو عشق آمد که جان با من سپاری؟ ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۷۵ - مرع دستانسرای
توگویی مگر مرغ دستانسرای صامت بروجردی : کتاب المراثی و المصائب
شمارهٔ ۳۱ - ورود آل عصمت به زمین کربلا
در ماریه خیمه چو شه جن و بشر زد صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۶۹ - ما از لب خامش ز سخن داد گرفتیم
ما از لب خامش ز سخن داد گرفتیم رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۳۸ - بهائی عاملی طاب ثراه
و هُوَ شیخ المشایخ شیخ بهاء الدین محمد العاملی. عامل از اراضی نجد است و حضرت شیخ از اعاظم اصحاب ذوق و وجد است. جامع علوم صوری و معنوی و فارس میدان فارسی و عربی. در لباس فقر و فنا، مدتها مسافرت و سیاحت فرمودو آخرالامر در دارالسَّلطنهٔ اصفهان توطن نمود. در ترویج شریعت عزّا و طریقت بیضا، مساعی جمیله به ظهور رسانید و از فیض حضور خویش جمعی کثیر را به مقامات عالیه فایض گردانید. جناب فضیلت مآب، مولانا محقق مجلسی اعنی محمدتقی والد ماجد جناب محدث مقدس مولانا محمد باقر مجلسی(ره) اجازهٔ ذکر از حضرت شیخ داشته و محدث مجلسی این معنی را در تألیفات خود نگاشته. به هر حال جناب شیخ را تصنیفات و تألیفات دلپسند است. از جمله مفتاح الفلاح و اربعین و خلاصهٔ حساب و رسالهٔ اسطرلاب و تشریح الافلاک و مشرق الشمسین و حاشیهٔ تفسیر قاضی و سایر تصانیف عربیه و فارسیه متعدد دارند. کتاب کشکول آن حضرت مشهور و معروف است. غرض، آن حضرت در سنهٔ ۱۰۳۲ در یازدهم شوال لبیک حق را اجابت گفته، در خوابگاه فی مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ ملیکٍ مُقْتَدِرْخفته. حسب الاشاره شاه عباس صفوی نعش شریفش را به مشهد مقدس رضوی نقل نمودند. از خیالات معارف آیات آن جناب قلمی میشود: اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
خودی را از وجود حق وجودی
خودی را از وجود حق وجودی امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۲۴۷ - بگویم حال خویشت، لیک از آزار می ترسم
بگویم حال خویشت، لیک از آزار می ترسم قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۱۹۴ - وصل چو تویی در آرزو کی گنجد؟
وصل چو تویی در آرزو کی گنجد؟ عطار نیشابوری : هیلاج نامه
جواب دادن منصور شیخ جنید را از حالات
بدو منصور گفت ای ذات بیچون فردوسی : پادشاهی خسرو پرویز
بخش ۶۸ - ازان پس فزون شد بزرگی شاه
ازان پس فزون شد بزرگی شاه اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
نگویم از فرو فالی که بگذشت
نگویم از فرو فالی که بگذشت محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۹ - مبین به چشم کم ای شوخ نازنین ما را
مبین به چشم کم ای شوخ نازنین ما را اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۱۶۷ - آن درد، که با پای تو کرد آن چستی
آن درد، که با پای تو کرد آن چستی عطار نیشابوری : نزهت الاحباب
بسم الله الرحمن الرحیم
بلبلی از گلستان دور اوفتاد حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۳۸ - قاصدی کو که پیامی، بر دلدار برد؟
قاصدی کو که پیامی، بر دلدار برد؟ جلال عضد : غزلیّات
شماره ۸ - نمی کنی نظری بیدلان غمگین را
نمی کنی نظری بیدلان غمگین را محمود شبستری : گلشن راز
بخش ۵۲ - اشارت به زلف
حدیث زلف جانان بس دراز است مسعود سعد سلمان : قطعات (گزیدهٔ ناقص)
شماره ۱ - شاعران بینوا خوانند شعر با نوا
شاعران بینوا خوانند شعر با نوا قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۴۲ - یاد روی تو همآغوش گلستانم کرد
یاد روی تو همآغوش گلستانم کرد سعدی : غزلیات
غزل ۵۰۳ - تو پری زاده ندانم ز کجا میآیی
تو پری زاده ندانم ز کجا میآیی
غزل ۲۶۹۰ - چو عشق آمد که جان با من سپاری؟
چو عشق آمد که جان با من سپاری؟ ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۷۵ - مرع دستانسرای
توگویی مگر مرغ دستانسرای صامت بروجردی : کتاب المراثی و المصائب
شمارهٔ ۳۱ - ورود آل عصمت به زمین کربلا
در ماریه خیمه چو شه جن و بشر زد صائب تبریزی : مطالع
شماره ۴۶۹ - ما از لب خامش ز سخن داد گرفتیم
ما از لب خامش ز سخن داد گرفتیم رضاقلی خان هدایت : روضهٔ اول در نگارش احوال مشایخ و عارفین
بخش ۳۸ - بهائی عاملی طاب ثراه
و هُوَ شیخ المشایخ شیخ بهاء الدین محمد العاملی. عامل از اراضی نجد است و حضرت شیخ از اعاظم اصحاب ذوق و وجد است. جامع علوم صوری و معنوی و فارس میدان فارسی و عربی. در لباس فقر و فنا، مدتها مسافرت و سیاحت فرمودو آخرالامر در دارالسَّلطنهٔ اصفهان توطن نمود. در ترویج شریعت عزّا و طریقت بیضا، مساعی جمیله به ظهور رسانید و از فیض حضور خویش جمعی کثیر را به مقامات عالیه فایض گردانید. جناب فضیلت مآب، مولانا محقق مجلسی اعنی محمدتقی والد ماجد جناب محدث مقدس مولانا محمد باقر مجلسی(ره) اجازهٔ ذکر از حضرت شیخ داشته و محدث مجلسی این معنی را در تألیفات خود نگاشته. به هر حال جناب شیخ را تصنیفات و تألیفات دلپسند است. از جمله مفتاح الفلاح و اربعین و خلاصهٔ حساب و رسالهٔ اسطرلاب و تشریح الافلاک و مشرق الشمسین و حاشیهٔ تفسیر قاضی و سایر تصانیف عربیه و فارسیه متعدد دارند. کتاب کشکول آن حضرت مشهور و معروف است. غرض، آن حضرت در سنهٔ ۱۰۳۲ در یازدهم شوال لبیک حق را اجابت گفته، در خوابگاه فی مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ ملیکٍ مُقْتَدِرْخفته. حسب الاشاره شاه عباس صفوی نعش شریفش را به مشهد مقدس رضوی نقل نمودند. از خیالات معارف آیات آن جناب قلمی میشود: اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
خودی را از وجود حق وجودی
خودی را از وجود حق وجودی امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۲۴۷ - بگویم حال خویشت، لیک از آزار می ترسم
بگویم حال خویشت، لیک از آزار می ترسم قدسی مشهدی : رباعیات
شماره ۱۹۴ - وصل چو تویی در آرزو کی گنجد؟
وصل چو تویی در آرزو کی گنجد؟ عطار نیشابوری : هیلاج نامه
جواب دادن منصور شیخ جنید را از حالات
بدو منصور گفت ای ذات بیچون فردوسی : پادشاهی خسرو پرویز
بخش ۶۸ - ازان پس فزون شد بزرگی شاه
ازان پس فزون شد بزرگی شاه اقبال لاهوری : ارمغان حجاز
نگویم از فرو فالی که بگذشت
نگویم از فرو فالی که بگذشت محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۹ - مبین به چشم کم ای شوخ نازنین ما را
مبین به چشم کم ای شوخ نازنین ما را اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۱۶۷ - آن درد، که با پای تو کرد آن چستی
آن درد، که با پای تو کرد آن چستی عطار نیشابوری : نزهت الاحباب
بسم الله الرحمن الرحیم
بلبلی از گلستان دور اوفتاد حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۳۳۸ - قاصدی کو که پیامی، بر دلدار برد؟
قاصدی کو که پیامی، بر دلدار برد؟ جلال عضد : غزلیّات
شماره ۸ - نمی کنی نظری بیدلان غمگین را
نمی کنی نظری بیدلان غمگین را محمود شبستری : گلشن راز
بخش ۵۲ - اشارت به زلف
حدیث زلف جانان بس دراز است مسعود سعد سلمان : قطعات (گزیدهٔ ناقص)
شماره ۱ - شاعران بینوا خوانند شعر با نوا
شاعران بینوا خوانند شعر با نوا قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۴۲ - یاد روی تو همآغوش گلستانم کرد
یاد روی تو همآغوش گلستانم کرد سعدی : غزلیات
غزل ۵۰۳ - تو پری زاده ندانم ز کجا میآیی
تو پری زاده ندانم ز کجا میآیی
