ملکالشعرای بهار : مثنویات
شمارهٔ ۱ - سرگذشت شاعر در اولین مسافرت او به تهران
به که سردار کل جزاه الله محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۵۶ - چو یار تیغ ستیز از نیام کین بدر آرد
چو یار تیغ ستیز از نیام کین بدر آرد رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۸۷ - اخترانند آسمانشان جایگاه
اخترانند آسمانشان جایگاه سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۷۳ - رباعی
امشب که شبم به وصل تو می گذرد، قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۴۳۹ - چو شمع امشب مرا در محفلش بار است پنداری
چو شمع امشب مرا در محفلش بار است پنداری ادیب الممالک : قصاید
شمارهٔ ۲۴ - بشهر قم پس از تسطیح راه فرماید
ایا نگار دل آویز ترک شهرآشوب کمال خجندی : غزلیات
شماره ۴۷۱ - غبار خاک در او چو در خیال آرید
غبار خاک در او چو در خیال آرید ابوالحسن فراهانی : قطعات
شماره ۳۹ - مال دنیا سایه است و اهل دنیا آفتاب
مال دنیا سایه است و اهل دنیا آفتاب جامی : دفتر اول
بخش ۲۷ - حکایت آن غوری که در مناره پنهان شده بود و فریاد می کرد که مرا مجویید که من اینجا نیستم
روستایی ز دست باران جست ابوسعید ابوالخیر : ابیات پراکنده
تکه ۳ - کار چون بسته شود بگشایدا
کار چون بسته شود بگشایدا نظامی گنجوی : خردنامه
بخش ۱۷ - احوال سقراط با اسکندر
مغنی بدان ساز تیمار سوز نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۲۲۹ - جز یار در بزم جهان دلدار کو دلدار کو
جز یار در بزم جهان دلدار کو دلدار کو شاه نعمتالله ولی : قصاید
قصیده ۲۳ - عاشقانه گر بیابی جام جم
عاشقانه گر بیابی جام جم ابوسعید ابوالخیر : ابیات پراکنده
تکه ۵ - به حق هر دو گیسوی محمد
به حق هر دو گیسوی محمد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۵۲ - درد میکش که تا دوا یابی
درد میکش که تا دوا یابی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۷۷ - عیب نادان در زمان خامشی گویاترست
عیب نادان در زمان خامشی گویاترست غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۴۹ - ای که ز خوبی نصیب یافته حد نصاب
ای که ز خوبی نصیب یافته حد نصاب عنصری بلخی : بحر متقارب
شماره ۳۷ - ترا هست محشر رسول حجاز
ترا هست محشر رسول حجاز اسدی توسی : گرشاسپنامه
پند دادن اثرط گرشاسب را
بدو گفت کز بدگمان برگسل خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۴۴ - الهی آب عنایت تو بسنگ رسید، سنگ بار گرفت، از سنگ میوه رُست میوه طعم و مزه گرفت.
الهی آب عنایت تو بسنگ رسید، سنگ بار گرفت، از سنگ میوه رُست میوه طعم و مزه گرفت. پروردگارا یاد تو دل را زنده کرد و تخم مهر افگند، درخت شادی رویانید و میوه آزادی داد.
شمارهٔ ۱ - سرگذشت شاعر در اولین مسافرت او به تهران
به که سردار کل جزاه الله محتشم کاشانی : غزلیات
غزل ۱۵۶ - چو یار تیغ ستیز از نیام کین بدر آرد
چو یار تیغ ستیز از نیام کین بدر آرد رودکی : ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه
بخش ۸۷ - اخترانند آسمانشان جایگاه
اخترانند آسمانشان جایگاه سلمان ساوجی : جمشید و خورشید
بخش ۷۳ - رباعی
امشب که شبم به وصل تو می گذرد، قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۴۳۹ - چو شمع امشب مرا در محفلش بار است پنداری
چو شمع امشب مرا در محفلش بار است پنداری ادیب الممالک : قصاید
شمارهٔ ۲۴ - بشهر قم پس از تسطیح راه فرماید
ایا نگار دل آویز ترک شهرآشوب کمال خجندی : غزلیات
شماره ۴۷۱ - غبار خاک در او چو در خیال آرید
غبار خاک در او چو در خیال آرید ابوالحسن فراهانی : قطعات
شماره ۳۹ - مال دنیا سایه است و اهل دنیا آفتاب
مال دنیا سایه است و اهل دنیا آفتاب جامی : دفتر اول
بخش ۲۷ - حکایت آن غوری که در مناره پنهان شده بود و فریاد می کرد که مرا مجویید که من اینجا نیستم
روستایی ز دست باران جست ابوسعید ابوالخیر : ابیات پراکنده
تکه ۳ - کار چون بسته شود بگشایدا
کار چون بسته شود بگشایدا نظامی گنجوی : خردنامه
بخش ۱۷ - احوال سقراط با اسکندر
مغنی بدان ساز تیمار سوز نورعلیشاه : بخش اول
شماره ۲۲۹ - جز یار در بزم جهان دلدار کو دلدار کو
جز یار در بزم جهان دلدار کو دلدار کو شاه نعمتالله ولی : قصاید
قصیده ۲۳ - عاشقانه گر بیابی جام جم
عاشقانه گر بیابی جام جم ابوسعید ابوالخیر : ابیات پراکنده
تکه ۵ - به حق هر دو گیسوی محمد
به حق هر دو گیسوی محمد شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۴۵۲ - درد میکش که تا دوا یابی
درد میکش که تا دوا یابی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۹۷۷ - عیب نادان در زمان خامشی گویاترست
عیب نادان در زمان خامشی گویاترست غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۴۹ - ای که ز خوبی نصیب یافته حد نصاب
ای که ز خوبی نصیب یافته حد نصاب عنصری بلخی : بحر متقارب
شماره ۳۷ - ترا هست محشر رسول حجاز
ترا هست محشر رسول حجاز اسدی توسی : گرشاسپنامه
پند دادن اثرط گرشاسب را
بدو گفت کز بدگمان برگسل خواجه عبدالله انصاری : مناجات نامه
مناجات ۱۴۴ - الهی آب عنایت تو بسنگ رسید، سنگ بار گرفت، از سنگ میوه رُست میوه طعم و مزه گرفت.
الهی آب عنایت تو بسنگ رسید، سنگ بار گرفت، از سنگ میوه رُست میوه طعم و مزه گرفت. پروردگارا یاد تو دل را زنده کرد و تخم مهر افگند، درخت شادی رویانید و میوه آزادی داد.
