امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۶۸۶ - ناز کن، ای گل، که سرو بوستانی می کشد
ناز کن، ای گل، که سرو بوستانی می کشد محتشم کاشانی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۲ - ایضا من جمله اشعاره فی مدح میر محمدامین خان ترکمان گفته
داده فزون از فلک زیب زمان و زمین حزین لاهیجی : ودیعة البدیعه
بخش ۲۷ - هرچه ادراک آن حواس کند
هرچه ادراک آن حواس کند مولوی : رباعیات
رباعی ۱۴۷۵ - دی از تو چنان بدم که گل در بستان
دی از تو چنان بدم که گل در بستان هجویری : باب التّوبة و ما یتعلّق بها
کشفُ الحجابِ الخامسِ فی الصّلوةِ
قوله،تعالی: «أقیمُوا الصَّلوةَ و اتُوا الزّکوةَ (۴۳/البقره).» امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۰۴ - عید شد، ما را دل دیوانه زندانی هنوز
عید شد، ما را دل دیوانه زندانی هنوز هجویری : مقدمات
- و آنچه گفتم که: «من از خداوندتعالی توفیق واستعانت خواهم»، مراد آن بود که بنده ر
و آنچه گفتم که: «من از خداوندتعالی توفیق واستعانت خواهم»، مراد آن بود که بنده راناصر، بهجز خداوند نباشد که وی را بر خیرات نصرت کند و توفیق زیادت دهدش و حقیقت توفیق، «موافقت تأیید خداوند بود بافعل بنده اندر اعمال صواب.» و کتاب و سنت بر وجود صحت توفیق ناطقه است و امت مجتمع، بهجز گروهی از معتزله و قدریان که لفظ توفیق را از کل معانی خالی گویند. و گروهی از مشایخ طریقت گفتهاند که: «التّوفیقُ هُو القُدرَةُ عَلی الطّاعةِ عندَ الإسْتِعمالِ.» چون بنده خداوند را مطیع باشد، از خداوند بدو نیرو زیادت بود و قوت افزون از آنچه پیش از آن بوده باشد. رودکی : ابیات به جا مانده از دیگر مثنویها
پاره ۳
با صد هزار مردم تنهایی فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۲۸ - منگر تو در روی بتان بهر هوای خویشتن
منگر تو در روی بتان بهر هوای خویشتن اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۵۴۶ - آن دوست که میبینم، آن دوست که میدانم
آن دوست که میبینم، آن دوست که میدانم اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۲۳۵ - به رنگ باده صراحی طلسم هستی ماست
به رنگ باده صراحی طلسم هستی ماست ادیب الممالک : اضافات
شماره ۲۶ - چند کشی جور این سپهر کهن را
چند کشی جور این سپهر کهن را ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٨٣۴ - دیده ام اکثر ممالک را
دیده ام اکثر ممالک را فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۳۰ - هر که آگه شد از فسانهٔ ما
هر که آگه شد از فسانهٔ ما سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۷۱ - ز داغ دل مزین ساختم پروانه خود را
ز داغ دل مزین ساختم پروانه خود را حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۳۶ - پیش از ظهور جلوهٔ جانانه سوختیم
پیش از ظهور جلوهٔ جانانه سوختیم میرداماد : رباعیات
شماره ۲۵۱ - کی باد ز شر تن اخسا برهیم
کی باد ز شر تن اخسا برهیم شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۱۶۹ - فرزند عزیز قرةالعین پدر
فرزند عزیز قرةالعین پدر شاطرعباس صبوحی : دوبیتیها
ناله
چشمان تو با فتنه بجنگ آمده است عینالقضات همدانی : تمهیدات
بسم اللّه الرحمن الرحیم
و بِه نَسْتَعین، الحمدُللّه ربِ العالَمین و العاقبةُ لِلْمُتّقین ولا عُدْوانَ اِلاّ علی الظّالِمین، و الصلوةُ و السلامُ علی خَیْر خَلْقه محمدِ و آلِه أجمعینَ الطّیبین الطّاهرین، و علی أصحابِه رِضْوانُ اللّه تعالی علیهم. جمعی دوستان درخواستند که از بهر ایشان سخنی چند درج کرده شود که فایدۀ روزگار در آن بود. ملتمس ایشان مبذول داشته آمد و این کتاب به زبدة الحقایق فی کشف الدقایق بر ده تمهید تمام کرده شد تا خوانندگان را فایده بود.
شماره ۶۸۶ - ناز کن، ای گل، که سرو بوستانی می کشد
ناز کن، ای گل، که سرو بوستانی می کشد محتشم کاشانی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۷۲ - ایضا من جمله اشعاره فی مدح میر محمدامین خان ترکمان گفته
داده فزون از فلک زیب زمان و زمین حزین لاهیجی : ودیعة البدیعه
بخش ۲۷ - هرچه ادراک آن حواس کند
هرچه ادراک آن حواس کند مولوی : رباعیات
رباعی ۱۴۷۵ - دی از تو چنان بدم که گل در بستان
دی از تو چنان بدم که گل در بستان هجویری : باب التّوبة و ما یتعلّق بها
کشفُ الحجابِ الخامسِ فی الصّلوةِ
قوله،تعالی: «أقیمُوا الصَّلوةَ و اتُوا الزّکوةَ (۴۳/البقره).» امیرشاهی سبزواری : غزلیات
شماره ۱۰۴ - عید شد، ما را دل دیوانه زندانی هنوز
عید شد، ما را دل دیوانه زندانی هنوز هجویری : مقدمات
- و آنچه گفتم که: «من از خداوندتعالی توفیق واستعانت خواهم»، مراد آن بود که بنده ر
و آنچه گفتم که: «من از خداوندتعالی توفیق واستعانت خواهم»، مراد آن بود که بنده راناصر، بهجز خداوند نباشد که وی را بر خیرات نصرت کند و توفیق زیادت دهدش و حقیقت توفیق، «موافقت تأیید خداوند بود بافعل بنده اندر اعمال صواب.» و کتاب و سنت بر وجود صحت توفیق ناطقه است و امت مجتمع، بهجز گروهی از معتزله و قدریان که لفظ توفیق را از کل معانی خالی گویند. و گروهی از مشایخ طریقت گفتهاند که: «التّوفیقُ هُو القُدرَةُ عَلی الطّاعةِ عندَ الإسْتِعمالِ.» چون بنده خداوند را مطیع باشد، از خداوند بدو نیرو زیادت بود و قوت افزون از آنچه پیش از آن بوده باشد. رودکی : ابیات به جا مانده از دیگر مثنویها
پاره ۳
با صد هزار مردم تنهایی فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۲۸ - منگر تو در روی بتان بهر هوای خویشتن
منگر تو در روی بتان بهر هوای خویشتن اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۵۴۶ - آن دوست که میبینم، آن دوست که میدانم
آن دوست که میبینم، آن دوست که میدانم اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۲۳۵ - به رنگ باده صراحی طلسم هستی ماست
به رنگ باده صراحی طلسم هستی ماست ادیب الممالک : اضافات
شماره ۲۶ - چند کشی جور این سپهر کهن را
چند کشی جور این سپهر کهن را ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٨٣۴ - دیده ام اکثر ممالک را
دیده ام اکثر ممالک را فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۳۰ - هر که آگه شد از فسانهٔ ما
هر که آگه شد از فسانهٔ ما سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۷۱ - ز داغ دل مزین ساختم پروانه خود را
ز داغ دل مزین ساختم پروانه خود را حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۶۳۶ - پیش از ظهور جلوهٔ جانانه سوختیم
پیش از ظهور جلوهٔ جانانه سوختیم میرداماد : رباعیات
شماره ۲۵۱ - کی باد ز شر تن اخسا برهیم
کی باد ز شر تن اخسا برهیم شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۱۶۹ - فرزند عزیز قرةالعین پدر
فرزند عزیز قرةالعین پدر شاطرعباس صبوحی : دوبیتیها
ناله
چشمان تو با فتنه بجنگ آمده است عینالقضات همدانی : تمهیدات
بسم اللّه الرحمن الرحیم
و بِه نَسْتَعین، الحمدُللّه ربِ العالَمین و العاقبةُ لِلْمُتّقین ولا عُدْوانَ اِلاّ علی الظّالِمین، و الصلوةُ و السلامُ علی خَیْر خَلْقه محمدِ و آلِه أجمعینَ الطّیبین الطّاهرین، و علی أصحابِه رِضْوانُ اللّه تعالی علیهم. جمعی دوستان درخواستند که از بهر ایشان سخنی چند درج کرده شود که فایدۀ روزگار در آن بود. ملتمس ایشان مبذول داشته آمد و این کتاب به زبدة الحقایق فی کشف الدقایق بر ده تمهید تمام کرده شد تا خوانندگان را فایده بود.
