امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۲۷ - تتبع خواجه
هر که در کوی مغان رفت گرفتار بماند اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۱۲۴ - ای از پی لطف تو دل من نگران
ای از پی لطف تو دل من نگران ابوعلی عثمانی : باب ۴ تا ۵۲
باب هفتم - در تقوی
در تقوی امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۴ - تتبع میر
گر پرده اندازد مهم آن روی آتشناک را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۷۶ - چشم امید به مژگان تر خود داریم
چشم امید به مژگان تر خود داریم صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۲۸ - تنهای یاوران همه در خاک و خون طپان
تنهای یاوران همه در خاک و خون طپان غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۱۲۰ - علاج اثر کردن ذکر مرگ در دل
بدان که مرگ کاری عظیم است و خطری بزرگ و خلق از آن غافلند. و اگر یاد کنند در دل ایشان بس اثری نکند که دل به مشغله دنیا چنان مستغرق باشد که چیزی دیگر را جای نمانده باشد. و از این بود که از ذکر و تسبیح نیز لذت نیابد. پس علاج آن بود که خلوتی طلب کند و یک ساعت دل این کار را فارغ کند، چنان که کسی که در بادیه بخواهد شد تدبیر آن را در دل از دیگر چیزها فارغ کند و با خویشتن گوید که مرگ نزدیک رسید و باشد که امروز بود. و اگر تو را گویند که در بالانی تاریک شو که ندانی که در آن دهلیز چاهی است یا سگی در راه است یا هیچ خلل نیست، زهره تو بشود. آخر پوشیده نیست که کار تو پس از مرگ و خطر تو در گور کمتر از این نیست. غفلت از این چه دلیری است؟ غبار همدانی : غزلیات
شماره ۱۴ - مطرب دلم ز پرده به در میرود بگو
مطرب دلم ز پرده به در میرود بگو غزالی : رکن سوم - رکن مهلکات
بخش ۱۰ - علامت خوی نیکو
بدان که علامات خوی نیکو آن است که حق تعالی در قرآن همی گوید اندر صفت مومنان، « قد افلح المومنون الذین هم فی صلاتهم خاشعون و الذین هم عین اللغو معرضون » تا آنجا که می گوید، « اولئک هم الوارثون »، و در آنجا که می گوید، «التائبون العابدون الحامدون» و تا آنجا که می گوید، « و بشر المومنین» و این که گفت، « و عباد الرحمن الذین یمشون علی الارض هونا و اذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاما ». شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۸۱ - صد جان به فدای دلبران خواهم کرد
صد جان به فدای دلبران خواهم کرد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۹۲۳ - صبا نسیمی از آن آشنا نمی آرد
صبا نسیمی از آن آشنا نمی آرد حیدر شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۳۲ - و له ایضا
با زلف چو شامش نفس باد صبا چیست غبار همدانی : غزلیات
شماره ۶ - گر خورم گرداب سان دریای آب
گر خورم گرداب سان دریای آب غبار همدانی : غزلیات
شماره ۱۱ - گریزی نیست از کوی تو ای دوست
گریزی نیست از کوی تو ای دوست فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۴۴ - مستانه برا گوشهٔ چشمی سوی ما کن
مستانه برا گوشهٔ چشمی سوی ما کن سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۱۵ - در مدح علی بن احمد
میر خوبان کشید نامعلوم الهامی کرمانشاهی : خیابان دوم
بخش ۲۳ - ذکر مبارزت و شهادت جناب مسلم ابن عوسجه علیه السلام
فراز آمد این گه ز گفتار من سعیدا : رباعیات
شماره ۳ - آتش گشتم در جگر انداخت مرا
آتش گشتم در جگر انداخت مرا سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۵۰۳ - برآرد از چمن گل را خزان آهسته آهسته
برآرد از چمن گل را خزان آهسته آهسته قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۸۰ - آتش عشق تو شوری در جهان انداخته
آتش عشق تو شوری در جهان انداخته
شمارهٔ ۱۲۷ - تتبع خواجه
هر که در کوی مغان رفت گرفتار بماند اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شماره ۱۲۴ - ای از پی لطف تو دل من نگران
ای از پی لطف تو دل من نگران ابوعلی عثمانی : باب ۴ تا ۵۲
باب هفتم - در تقوی
در تقوی امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۴ - تتبع میر
گر پرده اندازد مهم آن روی آتشناک را صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۶۷۶ - چشم امید به مژگان تر خود داریم
چشم امید به مژگان تر خود داریم صفایی جندقی : ترکیب ۱۱۴بندی عاشورایی
بند ۲۸ - تنهای یاوران همه در خاک و خون طپان
تنهای یاوران همه در خاک و خون طپان غزالی : رکن چهارم - رکن منجیات
بخش ۱۲۰ - علاج اثر کردن ذکر مرگ در دل
بدان که مرگ کاری عظیم است و خطری بزرگ و خلق از آن غافلند. و اگر یاد کنند در دل ایشان بس اثری نکند که دل به مشغله دنیا چنان مستغرق باشد که چیزی دیگر را جای نمانده باشد. و از این بود که از ذکر و تسبیح نیز لذت نیابد. پس علاج آن بود که خلوتی طلب کند و یک ساعت دل این کار را فارغ کند، چنان که کسی که در بادیه بخواهد شد تدبیر آن را در دل از دیگر چیزها فارغ کند و با خویشتن گوید که مرگ نزدیک رسید و باشد که امروز بود. و اگر تو را گویند که در بالانی تاریک شو که ندانی که در آن دهلیز چاهی است یا سگی در راه است یا هیچ خلل نیست، زهره تو بشود. آخر پوشیده نیست که کار تو پس از مرگ و خطر تو در گور کمتر از این نیست. غفلت از این چه دلیری است؟ غبار همدانی : غزلیات
شماره ۱۴ - مطرب دلم ز پرده به در میرود بگو
مطرب دلم ز پرده به در میرود بگو غزالی : رکن سوم - رکن مهلکات
بخش ۱۰ - علامت خوی نیکو
بدان که علامات خوی نیکو آن است که حق تعالی در قرآن همی گوید اندر صفت مومنان، « قد افلح المومنون الذین هم فی صلاتهم خاشعون و الذین هم عین اللغو معرضون » تا آنجا که می گوید، « اولئک هم الوارثون »، و در آنجا که می گوید، «التائبون العابدون الحامدون» و تا آنجا که می گوید، « و بشر المومنین» و این که گفت، « و عباد الرحمن الذین یمشون علی الارض هونا و اذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاما ». شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۸۱ - صد جان به فدای دلبران خواهم کرد
صد جان به فدای دلبران خواهم کرد امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۹۲۳ - صبا نسیمی از آن آشنا نمی آرد
صبا نسیمی از آن آشنا نمی آرد حیدر شیرازی : غزلیات
شمارهٔ ۳۲ - و له ایضا
با زلف چو شامش نفس باد صبا چیست غبار همدانی : غزلیات
شماره ۶ - گر خورم گرداب سان دریای آب
گر خورم گرداب سان دریای آب غبار همدانی : غزلیات
شماره ۱۱ - گریزی نیست از کوی تو ای دوست
گریزی نیست از کوی تو ای دوست فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۷۴۴ - مستانه برا گوشهٔ چشمی سوی ما کن
مستانه برا گوشهٔ چشمی سوی ما کن سوزنی سمرقندی : قصاید
شمارهٔ ۱۱۵ - در مدح علی بن احمد
میر خوبان کشید نامعلوم الهامی کرمانشاهی : خیابان دوم
بخش ۲۳ - ذکر مبارزت و شهادت جناب مسلم ابن عوسجه علیه السلام
فراز آمد این گه ز گفتار من سعیدا : رباعیات
شماره ۳ - آتش گشتم در جگر انداخت مرا
آتش گشتم در جگر انداخت مرا سیدای نسفی : غزلیات
شماره ۵۰۳ - برآرد از چمن گل را خزان آهسته آهسته
برآرد از چمن گل را خزان آهسته آهسته قاسم انوار : غزلیات
شماره ۵۸۰ - آتش عشق تو شوری در جهان انداخته
آتش عشق تو شوری در جهان انداخته
