صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۰۸۷ - در دل اثر از تیغ کند زخم زبان بیش
در دل اثر از تیغ کند زخم زبان بیش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۹۴ - دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟
دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟ قطران تبریزی : مقطعات
شماره ۷۱ - برخیز و بمیخانه خرام ای بت کشمیر
برخیز و بمیخانه خرام ای بت کشمیر محتشم کاشانی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۹ - در منقبت حضرت امیرالمؤمنین علیابن ابیطالب
ای نثار شام گیسویت خراج مصر و شام امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۴۹۱ - ز بسکه سینه خراشم چو گل ز دست فراق
ز بسکه سینه خراشم چو گل ز دست فراق شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۲۹ - نور او در جمله اشیاء ظاهر است
نور او در جمله اشیاء ظاهر است هجویری : باب التصوّف
باب التصوّف
قال اللّه تعالی: «وعبادُ الرّحمنِ الّذینَ یَمْشُونَ عَلی الأرضِ هَوْناً خاطَبَهُمُ الجاهلونَ قالوا سلاماً (۶۳/الفرقان).» انوری : مقطعات
شمارهٔ ۴۸۲ - در شکایت
مرا پیام فرستی همی که پرسش تو کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۰۲۹ - راز معشوق حدیثیست نهان داشتنی
راز معشوق حدیثیست نهان داشتنی فخرالدین عراقی : مقطعات
شماره ۷ - چو یاد آرم از آن ساعت که خرم طبع بنشستم
چو یاد آرم از آن ساعت که خرم طبع بنشستم شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۶۵۳ - این که گوئی نعمت الله جان سپرد
این که گوئی نعمت الله جان سپرد عطار نیشابوری : بخش بیست و سوم
الحكایة و التمثیل
کرد ازمکه عمر عزم سفر کمالالدین اسماعیل : قصاید
شمارهٔ ۴ - ایضا له یمدح الصّدر العالم نورالدّین المنشی
نوری از روزن اقبال درافتاد مرا سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۱۵۳ - اسیر بند گیسویت، کجا در بند جان باشد
اسیر بند گیسویت، کجا در بند جان باشد میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۸۴ - خلقی به سر ره که خرامان بدر آیی
خلقی به سر ره که خرامان بدر آیی اقبال لاهوری : جاویدنامه
غزل زنده رود
به آدمی نرسیدی ، خدا چه میجوئی انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۷۳ - از زبان پسران میرداد که یکی طوطی به یک ملقب به ناصرالدین و دیگر عضدالدین است گفته و آنها را ستایش کرده است
گیتی به سر سنان گشادیم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۰ - چه چاره است دل سر زدیده بر زده را
چه چاره است دل سر زدیده بر زده را اوحدالدین کرمانی : الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
شماره ۱۹ - این راز درونی مشمر کاری خرد
این راز درونی مشمر کاری خرد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۴۵ - چو بویگل ز چه افسردگی مقید رنگی
چو بویگل ز چه افسردگی مقید رنگی
غزل ۵۰۸۷ - در دل اثر از تیغ کند زخم زبان بیش
در دل اثر از تیغ کند زخم زبان بیش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۹۴ - دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟
دل کی رسد به وصل تو ای سروناز من؟ قطران تبریزی : مقطعات
شماره ۷۱ - برخیز و بمیخانه خرام ای بت کشمیر
برخیز و بمیخانه خرام ای بت کشمیر محتشم کاشانی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۴۹ - در منقبت حضرت امیرالمؤمنین علیابن ابیطالب
ای نثار شام گیسویت خراج مصر و شام امیرخسرو دهلوی : غزلیات (گزیدهٔ ناقص)
غزل ۴۹۱ - ز بسکه سینه خراشم چو گل ز دست فراق
ز بسکه سینه خراشم چو گل ز دست فراق شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۲۲۹ - نور او در جمله اشیاء ظاهر است
نور او در جمله اشیاء ظاهر است هجویری : باب التصوّف
باب التصوّف
قال اللّه تعالی: «وعبادُ الرّحمنِ الّذینَ یَمْشُونَ عَلی الأرضِ هَوْناً خاطَبَهُمُ الجاهلونَ قالوا سلاماً (۶۳/الفرقان).» انوری : مقطعات
شمارهٔ ۴۸۲ - در شکایت
مرا پیام فرستی همی که پرسش تو کمال خجندی : غزلیات
شماره ۱۰۲۹ - راز معشوق حدیثیست نهان داشتنی
راز معشوق حدیثیست نهان داشتنی فخرالدین عراقی : مقطعات
شماره ۷ - چو یاد آرم از آن ساعت که خرم طبع بنشستم
چو یاد آرم از آن ساعت که خرم طبع بنشستم شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۶۵۳ - این که گوئی نعمت الله جان سپرد
این که گوئی نعمت الله جان سپرد عطار نیشابوری : بخش بیست و سوم
الحكایة و التمثیل
کرد ازمکه عمر عزم سفر کمالالدین اسماعیل : قصاید
شمارهٔ ۴ - ایضا له یمدح الصّدر العالم نورالدّین المنشی
نوری از روزن اقبال درافتاد مرا سلمان ساوجی : غزلیات
غزل ۱۵۳ - اسیر بند گیسویت، کجا در بند جان باشد
اسیر بند گیسویت، کجا در بند جان باشد میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۲۸۴ - خلقی به سر ره که خرامان بدر آیی
خلقی به سر ره که خرامان بدر آیی اقبال لاهوری : جاویدنامه
غزل زنده رود
به آدمی نرسیدی ، خدا چه میجوئی انوری : مقطعات
شمارهٔ ۳۷۳ - از زبان پسران میرداد که یکی طوطی به یک ملقب به ناصرالدین و دیگر عضدالدین است گفته و آنها را ستایش کرده است
گیتی به سر سنان گشادیم جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۹۰ - چه چاره است دل سر زدیده بر زده را
چه چاره است دل سر زدیده بر زده را اوحدالدین کرمانی : الفصل الثانی - فی الاقاویل المختلفة خدمة السلطان
شماره ۱۹ - این راز درونی مشمر کاری خرد
این راز درونی مشمر کاری خرد بیدل دهلوی : غزلیات
غزل ۲۷۴۵ - چو بویگل ز چه افسردگی مقید رنگی
چو بویگل ز چه افسردگی مقید رنگی
