صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۱۲۵ - شود بار دلم آن را که از دل بار بردارم
شود بار دلم آن را که از دل بار بردارم
ابن یمین فَرومَدی : قطعات
شماره ٧۵٧ - روزی ز بهر تجربه بگرفتم آینه
روزی ز بهر تجربه بگرفتم آینه
اهلی شیرازی : ساقینامهٔ رباعی
شماره ۸۹ - ساقی قدحی که مست آگاهم من
ساقی قدحی که مست آگاهم من
خاقانی : قصاید
شمارهٔ ۱۰ - رشید الدین وطوط در مدح خاقانی قصیده‌ای مشتمل بر سی و یک بیت سرود و برای او فرستاد که اولش این است «ای سپهر قدر را خورشید و ماه وی سریر فضل را دستور و شاه» «افضل الدین بوالفضایل بحر فضل فیلسوف دین فزای کفرکاه» خاقانی در جواب وی گفته است
مگر به ساحت گیتی نماند بوی وفا
خاقانی : غزلیات
غزل ۱۹۹ - روز عمرم در شب افتاده است باز
روز عمرم در شب افتاده است باز
فخرالدین عراقی : غزلیات
غزل ۳۳ - کی ببینم چهرهٔ زیبای دوست؟
کی ببینم چهرهٔ زیبای دوست؟
عطار نیشابوری : باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق
شماره ۱۶ - در عشق تو من گرد جنون میگردم
در عشق تو من گرد جنون میگردم
وحشی بافقی : غزلیات
غزل ۲۱۸ - چرا ستمگر من با کسی جفا نکند
چرا ستمگر من با کسی جفا نکند
طبیب اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۹ - گر چه ما را دسترس بر دامن آن ماه نیست
گر چه ما را دسترس بر دامن آن ماه نیست
حزین لاهیجی : غزلیات
شماره ۸۵۷ - خواست شاهد می پرستم، یللی
خواست شاهد می پرستم، یللی
صغیر اصفهانی : رباعیات
شماره ۶ - کردیم اگرچه عمر بیهوده تلف
کردیم اگرچه عمر بیهوده تلف
نهج البلاغه : نامه ها
نامه به معاویه در اتمام حجت با او
و من كتاب له عليه‌السلام إلى معاوية في أول ما بويع له ذكره الواقدي في كتاب الجمل
امام خمینی : غزلیات
رازگشایی
بس کن این یاوه سرایی، بس کن
بابافغانی : مفردات
شماره ۱۵ - چو برگ لاله سموم غمت گداخت مرا
چو برگ لاله سموم غمت گداخت مرا
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۷۰۶ - بر رخ همچو مهش طره چون شب نگرید
بر رخ همچو مهش طره چون شب نگرید
فرخی یزدی : غزلیات
شماره ۱۳۹ - ما خیل تهی دست جگر گوشه بختیم
ما خیل تهی دست جگر گوشه بختیم
سنایی غزنوی : ترجیعات
شمارهٔ ۱ - ترجیع در مدح تاج‌الدین ابوبکربن محمد
ای پیشرو هر چه نکوییست جمالت
صائب تبریزی : مطالع
شماره ۳۲۴ - بیداد آسمان چه خیال است کم شود
بیداد آسمان چه خیال است کم شود
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۱۲۹۲ - گر به بیداری غرور حسن مانع می‌شود
گر به بیداری غرور حسن مانع می‌شود
میرزا قلی میلی مشهدی : غزلیات
شماره ۶۹ - رقیب بهر چه پیدا به رهگذار نیست
رقیب بهر چه پیدا به رهگذار نیست