سعدی : غزلیات
غزل ۱۶ - خوشتر از دوران عشق ایام نیست
خوشتر از دوران عشق ایام نیست
باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۱۸۱ - رفتم به سر تربت محمود غنی
رفتم به سر تربت محمود غنی
اوحدالدین کرمانی : الباب العاشر: البهاریات
شماره ۵۸ - شمعی که مبارز است و تمکین دارد
شمعی که مبارز است و تمکین دارد
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۰۹۹ - گریه مستانه من از خمار چشم توست
گریه مستانه من از خمار چشم توست
خاقانی : قطعات
شماره ۲۷۱ - کو نزل عاشقان که منزل رسیده‌ایم
کو نزل عاشقان که منزل رسیده‌ایم
هلالی جغتایی : غزلیات
غزل ۶۵ - این همه لاله، که سر بر زده از خاک منست
این همه لاله، که سر بر زده از خاک منست
سعدی : قطعات
شماره ۲۰۳ - غماز را به حضرت سلطان که راه داد؟
غماز را به حضرت سلطان که راه داد؟
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۶۵۸ - شکار کیستم یا رب بخاک و خون طپان بسمل
شکار کیستم یا رب بخاک و خون طپان بسمل
شاه نعمت‌الله ولی : دوبیتی‌ها
دوبیتی ۱۷۲ - منکرت گر همی کند انکار
منکرت گر همی کند انکار
عطار نیشابوری : باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شماره ۱۵ - تا چند ازین غرور بسیار تو را
تا چند ازین غرور بسیار تو را
جیحون یزدی : رباعیات
شماره ۱۶ - شهزاده محمد ای شه شیر مصاف
شهزاده محمد ای شه شیر مصاف
مولوی : غزلیات
غزل ۱۸۷۹ - آرایش باغ آمد این روی چه روی است این
آرایش باغ آمد این رویْ چه روی است این
قاآنی شیرازی : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۳ - قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۳ - د‌ر مغازلت و تشبیب و اظهار عشقبازی و نسیب فرماید
هر سال به نوروز مرا بوسه دهد باز
شاه نعمت‌الله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۵۷ - تا گلی از گلستانش چیده ام
تا گلی از گلستانش چیده ام
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۶۲۵ - چشم آیینه گر از خواب بهم می آید
چشم آیینه گر از خواب بهم می آید
اوحدالدین کرمانی : الباب السابع: فی خصال الحمیده عن العقل و العلم و ما یحذو جذو هذا النمط
شماره ۲۹ - کوچک بودن بزرگ را کوچک نیست
کوچک بودن بزرگ را کوچک نیست
عطار نیشابوری : باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن
شماره ۳۰ - عشاق که قصّهٔ دل افروز کنند
عشاق که قصّهٔ دل افروز کنند
جویای تبریزی : غزلیات
شماره ۵۴۳ - شبی که مستی باد تو در سرم باشد
شبی که مستی باد تو در سرم باشد
صائب تبریزی : تکبیتهای برگزیده
تک‌بیت ۷۰۷ - کدام دیدهٔ بد در کمین این باغ است ؟
کدام دیدهٔ بد در کمین این باغ است ؟
انوری : مقطعات
شمارهٔ ۵۱ - در آرزومندی
به خدایی که روز را دامن