سنایی غزنوی : غزلیات
غزل ۲۸ - تا نقش خیال دوست با ماست
تا نقش خیال دوست با ماست جامی : لیلی و مجنون
بخش ۳۱ - ملاقات کردن مجنون با شبان لیلی و خبر یافتن که مردان قبیله لیلی به غارت بیرون رفته اند و پیش لیلی رفتن وی
خورشید به وقت بامدادان ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۲۶ - مستغرق نیل معصیت جامهٔ ما
مستغرق نیل معصیت جامهٔ ما جامی : سبحةالابرار
بخش ۱۰۴ - حکایت آن پیرزن که از حضرت رسالت صلی الله علیه و علی آله و سلم پرسید که پیر زنان به بهشت خواهند رسید
کرد آن زال کهنسال سؤال نظامی گنجوی : لیلی و مجنون
بخش ۲ - نعت پیغمبر اکرم (ص)
ای شاه سوار ملک هستی سعدی : باب سوم در عشق و مستی و شور
مخاطبه شمع و پروانه
شبی یاد دارم که چشمم نخفت رودکی : ابیات به جا مانده از مثنوی بحر خفیف
پاره ۷
گاو مسکین ز کید دمنه چه دید؟ اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۱۸ - القضا و القدر
بر هرچ نهم دل که چنان خواهد بود غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۳۲ - دارم ای دوست ز بیداد تو فریاد بسی
دارم ای دوست ز بیداد تو فریاد بسی ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۲۴ - گله از قوامالسلطنه
من با تو حق صحبت دیرینه داشتم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۹ - طاق کرد از هر دو عالم طاق آن ابرو مرا
طاق کرد از هر دو عالم طاق آن ابرو مرا فریدون مشیری : تشنه طوفان
برگ های سپید دفتر من
در دل خستهام چه می گذرد؟ این چه شوریست باز در سر من؟ مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۱۳ - ای جان جان جانها جانی و چیز دیگر
ای جان جان جانها جانی و چیز دیگر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۷۳ - دل را ز کینه هر که سبکبار کرده است
دل را ز کینه هر که سبکبار کرده است هجویری : بابٌ فی فرقِ فِرَقهم و مذاهِبهم و آیاتِهم و مقاماتِهم و حکایاتِهم
اما المحاسبیّة
تولای محاسبیان به ابی عبداللّه الحارث بن الاسد المحاسبی است، رضی اللّه عنه. و وی به اتفاق همه اهل زمانهٔ خود مقبول النَّفَس و القول بود، و عالم به اصول و فروع حقایق. سخن وی اندر تجرید توحید رود، به صحت معاملت ظاهری و باطنی. و نادرهٔ مذهب وی آن است که رضا را از جملهٔ مقامات نگوید، گوید که آن از جملهٔ احوال است. و این خلاف، ابتدا وی کرد؛ آنگاه اهل خراسان این قول گرفتند و عراقیان گفتند که: رضا از جملهٔ مقامات است و این نهایت توکل است و تا امروز میان قوم این خلاف باقی است و اکنون ما مر این قول را بیان کنیم، ان شاء اللّه. سعدی : غزلیات
غزل ۱۴۴ - ای که رحمت مینیاید بر منت
ای که رحمت مینیاید بر منت اسیری لاهیجی : اسرار الشهود
بخش ۷ - وصف الحال بالنسبة الی اهل الکمال
من که بگذشتم ز نقش آب و گل ترانه های کودکانه : بخش اول
جیک و جیک
جیک و جیک و جیک شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۸۷ - همچو ما کیست مست در عالم
همچو ما کیست مست در عالم سیف فرغانی : قصاید و قطعات (گزیدهٔ ناقص)
شماره ۱۵ - هر که همچون من و تو از عدم آمد به وجود
هر که همچون من و تو از عدم آمد به وجود
غزل ۲۸ - تا نقش خیال دوست با ماست
تا نقش خیال دوست با ماست جامی : لیلی و مجنون
بخش ۳۱ - ملاقات کردن مجنون با شبان لیلی و خبر یافتن که مردان قبیله لیلی به غارت بیرون رفته اند و پیش لیلی رفتن وی
خورشید به وقت بامدادان ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۲۶ - مستغرق نیل معصیت جامهٔ ما
مستغرق نیل معصیت جامهٔ ما جامی : سبحةالابرار
بخش ۱۰۴ - حکایت آن پیرزن که از حضرت رسالت صلی الله علیه و علی آله و سلم پرسید که پیر زنان به بهشت خواهند رسید
کرد آن زال کهنسال سؤال نظامی گنجوی : لیلی و مجنون
بخش ۲ - نعت پیغمبر اکرم (ص)
ای شاه سوار ملک هستی سعدی : باب سوم در عشق و مستی و شور
مخاطبه شمع و پروانه
شبی یاد دارم که چشمم نخفت رودکی : ابیات به جا مانده از مثنوی بحر خفیف
پاره ۷
گاو مسکین ز کید دمنه چه دید؟ اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۱۸ - القضا و القدر
بر هرچ نهم دل که چنان خواهد بود غروی اصفهانی : غزلیات
شماره ۱۳۲ - دارم ای دوست ز بیداد تو فریاد بسی
دارم ای دوست ز بیداد تو فریاد بسی ملکالشعرای بهار : قطعات
شمارهٔ ۱۲۴ - گله از قوامالسلطنه
من با تو حق صحبت دیرینه داشتم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۷۹ - طاق کرد از هر دو عالم طاق آن ابرو مرا
طاق کرد از هر دو عالم طاق آن ابرو مرا فریدون مشیری : تشنه طوفان
برگ های سپید دفتر من
در دل خستهام چه می گذرد؟ این چه شوریست باز در سر من؟ مولوی : غزلیات
غزل ۱۱۱۳ - ای جان جان جانها جانی و چیز دیگر
ای جان جان جانها جانی و چیز دیگر صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۹۷۳ - دل را ز کینه هر که سبکبار کرده است
دل را ز کینه هر که سبکبار کرده است هجویری : بابٌ فی فرقِ فِرَقهم و مذاهِبهم و آیاتِهم و مقاماتِهم و حکایاتِهم
اما المحاسبیّة
تولای محاسبیان به ابی عبداللّه الحارث بن الاسد المحاسبی است، رضی اللّه عنه. و وی به اتفاق همه اهل زمانهٔ خود مقبول النَّفَس و القول بود، و عالم به اصول و فروع حقایق. سخن وی اندر تجرید توحید رود، به صحت معاملت ظاهری و باطنی. و نادرهٔ مذهب وی آن است که رضا را از جملهٔ مقامات نگوید، گوید که آن از جملهٔ احوال است. و این خلاف، ابتدا وی کرد؛ آنگاه اهل خراسان این قول گرفتند و عراقیان گفتند که: رضا از جملهٔ مقامات است و این نهایت توکل است و تا امروز میان قوم این خلاف باقی است و اکنون ما مر این قول را بیان کنیم، ان شاء اللّه. سعدی : غزلیات
غزل ۱۴۴ - ای که رحمت مینیاید بر منت
ای که رحمت مینیاید بر منت اسیری لاهیجی : اسرار الشهود
بخش ۷ - وصف الحال بالنسبة الی اهل الکمال
من که بگذشتم ز نقش آب و گل ترانه های کودکانه : بخش اول
جیک و جیک
جیک و جیک و جیک شاه نعمتالله ولی : غزلیات
غزل ۱۰۸۷ - همچو ما کیست مست در عالم
همچو ما کیست مست در عالم سیف فرغانی : قصاید و قطعات (گزیدهٔ ناقص)
شماره ۱۵ - هر که همچون من و تو از عدم آمد به وجود
هر که همچون من و تو از عدم آمد به وجود
