اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۴۲۰ - به رخ شمع شبستانم تویی بس
به رخ شمع شبستانم تویی بس جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۱۰۲ - افسوس که فیض از دل آگه نبری
افسوس که فیض از دل آگه نبری امام خمینی : غزلیات
محراب اندیشه
باید از آفاق و انفس بگذری تا جان شوی امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۲ - در طور میر
مه آتش پرستم آتش اندر جان غمکش زد اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۱۵۰ - چندان نظر تمام، که دل نقش او گرفت
چندان نظر تمام، که دل نقش او گرفت امام خمینی : رباعیات
حجاب
آنان که به علم فلسفه مینازند شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۸۷ - عمل و علم هست کار خواص
عمل و علم هست کار خواص اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۸۲۲ - گر افسرده گر سرکش است آه من
گر افسرده گر سرکش است آه من باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۱۰۵ - بالا مطلب ز هیچ کس بیش مباش
بالا مطلب ز هیچ کس بیش مباش اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۷۸ - در دست غم عشق نهادم دل را
در دست غم عشق نهادم دل را رشیدالدین میبدی : ۴۰- سورة المؤمن- مکیة
۲ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: رَفِیعُ الدَّرَجاتِ ذُو الْعَرْشِ رافع الدرجات للعصاة بالنجاة و للمطیعین بالمثوبات و لذوى الحاجات بالکفایات و للاولیاء بالکرامات و للعارفین بالمراقبات و المنازلات. خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۸۱ - لاله را همچو بتان عارض دلجویی نیست
لاله را همچو بتان عارض دلجویی نیست فیاض لاهیجی : قصاید
شمارهٔ ۹ - در منقبت امیرالمومنین علی (ع)
شهید عشق تو آید به یاد جانش و لرزد ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شماره ۱۵ - خطت را بدایت به غایت خوش است
خطت را بدایت به غایت خوش است فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۴۹ - در پای تو تا زلف چلیپای تو افتاد
در پای تو تا زلف چلیپای تو افتاد رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۴۹ - محرم شیرازی
اسمش ضیاءالدین علی محمد. خلف الصدق جناب نورالدین محمد. والد ماجدش از علما و مقدسین و با فقرا و سالکین هم نشین. صلباً از اولاد احفاد شاهرخ و بطناً از سلسلهٔ علیّهٔ صفویه و هم مشرب طایفهٔ جلیلهٔ ذهبیه و مشارالیه همیشه به صحبت اصحاب کمال مشعوف و به محبت ارباب حال مألوف. از مشرب اهل ذوق فیض یاب و اکنون در ریعان شباب، جوانی است افتاده و از نقش تکلف لوح ضمیرش ساده. دلش از قواعد محبت صوری و معنوی باخبر و مدتی در آن ولا از محنت جوانی به جنون مشتهر. غرض، رفیقی است جلیس و همدم و شفیقی است انیس و محرم طریقهٔ فقر و سلوک را میپیمودهو از دسترنج نویسندگی معاش مینمود. مولد والدش در کوار مِنْبلوکات شیراز است و تولد آن جناب در شیراز، در همانجا نشو و نما یافته. چندی به جهت فقیر کتابت مینمود و ناسخ اول این نسخه نیز او بود. اشعار بسیاری دارد. از غایت پریشانی حال نمودن ندارد. ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۵۵ - ای کرده گران غمت سبکباری من
ای کرده گران غمت سبکباری من ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۳۶۴ - هنگام سپیده دم گل سیب نگر
هنگام سپیده دم گل سیب نگر مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۵۱ - باز در ستایش او
شهریارا خدای یار تو باد امیرخسرو دهلوی : خسرو و شیرین
بخش ۶ - آغاز داستان
به تاریخ عجم دانندهٔ راز
غزل ۴۲۰ - به رخ شمع شبستانم تویی بس
به رخ شمع شبستانم تویی بس جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۱۰۲ - افسوس که فیض از دل آگه نبری
افسوس که فیض از دل آگه نبری امام خمینی : غزلیات
محراب اندیشه
باید از آفاق و انفس بگذری تا جان شوی امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۷۲ - در طور میر
مه آتش پرستم آتش اندر جان غمکش زد اوحدی مراغهای : غزلیات
غزل ۱۵۰ - چندان نظر تمام، که دل نقش او گرفت
چندان نظر تمام، که دل نقش او گرفت امام خمینی : رباعیات
حجاب
آنان که به علم فلسفه مینازند شاه نعمتالله ولی : دوبیتیها
دوبیتی ۱۸۷ - عمل و علم هست کار خواص
عمل و علم هست کار خواص اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۸۲۲ - گر افسرده گر سرکش است آه من
گر افسرده گر سرکش است آه من باباافضل کاشانی : رباعیات
رباعی ۱۰۵ - بالا مطلب ز هیچ کس بیش مباش
بالا مطلب ز هیچ کس بیش مباش اوحدالدین کرمانی : الباب الثالث: فی ما یتعلق باحوال الباطن و المرید
شماره ۷۸ - در دست غم عشق نهادم دل را
در دست غم عشق نهادم دل را رشیدالدین میبدی : ۴۰- سورة المؤمن- مکیة
۲ - النوبة الثالثة
قوله تعالى: رَفِیعُ الدَّرَجاتِ ذُو الْعَرْشِ رافع الدرجات للعصاة بالنجاة و للمطیعین بالمثوبات و لذوى الحاجات بالکفایات و للاولیاء بالکرامات و للعارفین بالمراقبات و المنازلات. خیالی بخارایی : غزلیات
شماره ۸۱ - لاله را همچو بتان عارض دلجویی نیست
لاله را همچو بتان عارض دلجویی نیست فیاض لاهیجی : قصاید
شمارهٔ ۹ - در منقبت امیرالمومنین علی (ع)
شهید عشق تو آید به یاد جانش و لرزد ابراهیم شاهدی دده مغلوی : غزلیات
شماره ۱۵ - خطت را بدایت به غایت خوش است
خطت را بدایت به غایت خوش است فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۱۴۹ - در پای تو تا زلف چلیپای تو افتاد
در پای تو تا زلف چلیپای تو افتاد رضاقلی خان هدایت : فردوس در شرح احوال متأخرین و معاصرین
بخش ۴۹ - محرم شیرازی
اسمش ضیاءالدین علی محمد. خلف الصدق جناب نورالدین محمد. والد ماجدش از علما و مقدسین و با فقرا و سالکین هم نشین. صلباً از اولاد احفاد شاهرخ و بطناً از سلسلهٔ علیّهٔ صفویه و هم مشرب طایفهٔ جلیلهٔ ذهبیه و مشارالیه همیشه به صحبت اصحاب کمال مشعوف و به محبت ارباب حال مألوف. از مشرب اهل ذوق فیض یاب و اکنون در ریعان شباب، جوانی است افتاده و از نقش تکلف لوح ضمیرش ساده. دلش از قواعد محبت صوری و معنوی باخبر و مدتی در آن ولا از محنت جوانی به جنون مشتهر. غرض، رفیقی است جلیس و همدم و شفیقی است انیس و محرم طریقهٔ فقر و سلوک را میپیمودهو از دسترنج نویسندگی معاش مینمود. مولد والدش در کوار مِنْبلوکات شیراز است و تولد آن جناب در شیراز، در همانجا نشو و نما یافته. چندی به جهت فقیر کتابت مینمود و ناسخ اول این نسخه نیز او بود. اشعار بسیاری دارد. از غایت پریشانی حال نمودن ندارد. ابوالفرج رونی : رباعیات
شماره ۵۵ - ای کرده گران غمت سبکباری من
ای کرده گران غمت سبکباری من ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۳۶۴ - هنگام سپیده دم گل سیب نگر
هنگام سپیده دم گل سیب نگر مسعود سعد سلمان : قصاید
شمارهٔ ۵۱ - باز در ستایش او
شهریارا خدای یار تو باد امیرخسرو دهلوی : خسرو و شیرین
بخش ۶ - آغاز داستان
به تاریخ عجم دانندهٔ راز
