صفی علیشاه : غزلیات
شماره ۲۹ - در عشق تو آن بهره که حاصل شود آخر
در عشق تو آن بهره که حاصل شود آخر
ادیب صابر : رباعیات
شماره ۵۳ - آن باده که من کشیدم از جام فراق
آن باده که من کشیدم از جام فراق
ملک‌الشعرای بهار : قصاید
شمارهٔ ۲۷۰ - تاریخچه انقلاب مشروطه
دریغا که بگذشت عهد جوانی
ترانه های کودکانه : بخش اول
در دنیای کودکی
وقتی گل
فروغی بسطامی : غزلیات
غزل ۲۵۴ - قدح باده اگر چشم بت ساده نبود
قدح باده اگر چشم بت ساده نبود
اوحدالدین کرمانی : الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة
شمارهٔ ۲۰۶ - القضا و القدر
در مطبخ عشق پاکبازان قضا
سعدی : غزلیات
غزل ۳۲ - معلمت همه شوخی و دلبری آموخت
معلمت همه شوخی و دلبری آموخت
سنایی غزنوی : الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
التمثیل لابن الغافل والاب العاقل
به پسر شیخ گوکانی گفت
صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۵۴۷۰ - گرد باد دامن صحرای بی سامانیم
گرد باد دامن صحرای بی سامانیم
سعدی : مفردات
بیت ۷۵
از دست کسی بستده هر روز عطایی
یغمای جندقی : غزلیات
شماره ۵ - معلم سرکند هر لحظه کلک آن طفل بدخو را
معلم سرکند هر لحظه کلک آن طفل بدخو را
اسیر شهرستانی : غزلیات
شماره ۶۵۶ - ساقی تبسم مژه کام بیشتر
ساقی تبسم مژه کام بیشتر
امیرخسرو دهلوی : غزلیات
شماره ۱۶۷۸ - گر باده می خورم به سر من خمار تو
گر باده می خورم به سر من خمار تو
انوری : مقطعات
شمارهٔ ۴۹۰ - در هجا
در کف خشم و شهوت و خور و خواب
امیرعلیشیر نوایی : غزلیات
شمارهٔ ۱۸۸ - تتبع خواجه
در سرم ذوق می عشق همان است که بود
نهج البلاغه : خطبه ها
سپاس خدا سفارش به پرهيزكارى و تشویق به جهاد
وَ مِنْ خُطْبَةٍ لَهُ عليه‌السلام رُوِيَ عَنْ نَوْفٍ اَلْبَكَالِيِّ قَالَ خَطَبَنَا بِهَذِهِ اَلْخُطْبَةِ أَمِيرُ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلِيٌّ عليه‌السلام بِالْكُوفَةِ وَ هُوَ قَائِمٌ عَلَى حِجَارَةٍ نَصَبَهَا لَهُ جَعْدَةُ بْنُ هُبَيْرَةَ اَلْمَخْزُومِيُّ
آشفتهٔ شیرازی : غزلیات
شماره ۶۶۸ - ابر برکشت من ار گشت زامساک بخیل
ابر برکشت من ار گشت زامساک بخیل
ابن یمین فَرومَدی : رباعیات
شماره ۳۵ - ما از می نابیم چنین گشته خراب
ما از می نابیم چنین گشته خراب
افسر کرمانی : غزلیات
شماره ۱۹۵ - عیب جنونِ من مکن ای که ندیده‌ای پری
عیب جنونِ من مکن ای که ندیده‌ای پری
جامی : سبحة‌الابرار
بخش ۱۱۹ - حکایت مناجات موسی علیه السلام که دیده یقین وی بگشایند و عدل در صورت ظلم را به وی نمایند
گفت روزی به مناجات کلیم